velificare

velificare [CL] 1 (of person or ship) to sail. b (trans.) to sail over (in quot. mountain). quarta feria Pentecostes nobis inter Cayphas et Accaron ~antibus Sæwulf 75; sexta feria ante Ascensionem Domini ~are incepimus Osb. Bawdsey cxlv; quidam naute Cadumenses onerata nave ~antes impetierunt in scopulos W. Cant. Mir. Thom. VI 145; navis per mare ~at in forma crucis virga trans malum posita Ad. Dore Pictor 161; s1270 relinquens in mari rectum iter versus Acon, vellificaverunt ad predictam insulam capiendam, et ipsam intraverunt Leg. Ant. Lond. 126; [Diana] navicula post cervos cum homine navigante et ~ante in mari erat figurata Deorum Imag. 7; 1404 cum navi et bonis innavigatis ~ari debetur in Secanam Lit. Cant. III 78; naves ‥ quas ‥ regalis industria per arva, humoris nescia, velis extensis fecit in loca superiora fluminis, novo ~andi more, pertrahi et adduci Ps.-Elmh. Hen. V 64 p. 182.  b magnum Xersem illum ‥ qui montes ~avit et pontibus equora stravit Andr. S. Vict. Dan. 56; velificatur Athos, dubio mare ponte ligatur [cf. Juv. Sat. 10. 174: creditur olim / velificatus Athos] Hanv. I 1; nunquam forte invenitur hoc participium ‘velificatus’, nisi in Juvenali. forsitan ipse invenit cum dixit: ‘velificatus Athos’ Gerv. Melkley AV 91; tunc racemos dabit spina, / mons Carmelus sive Syna / tunc velificabitur Walt. Wimb. Van. 103. 2 (of wind) to fill sails (in quot. of Holy Spirit). ~ante Spiritu Sancto, in altum laxemus carbasa W. Malm. Wulfst. II 1. 3 to make sails. velum ejus [sc. navis] est de bisso, id est de genere lini quod de terra oritur, quia credunt ~are et candore et nitore rerum terrenarum T. Chobham Serm. 19 f. 69ra. 4 to fit (ship) with sails. buccas triplici velorum expansione ~atas Wend. I 192 (cf. M. Par. Min. II 21: buzas cum velis triplicibus; Diceto YH 93).