velifico
velifico, to sail, make sail
vēlĭfĭco, āre (act. collat. form of velificor),
- to sail, make sail: nauta per urbanas velificabat aquas, Prop. 4 (5), 9, 6: per summa aequora, Plin. 9, 33, 52, § 103; 9, 29, 47, § 88: erectis capitibus, id. 8, 13, 13, § 35.— Pass.: velificatus Athōs, sailed through, Juv. 10, 174.
vēlifico, āvī, ātum, āre (velificus), I) intr. die Segel spannen, segeln, per urbanas aquas, Prop. 4, 9, 6: rate, Hyg. fab. 277: artemone solo, Schol. Iuven. 12, 69: iis (scirpis), als Segel gebrauchen, Plin. 16, 178: duae Aurae velificantes suā veste, Plin. 36, 29. – v. Tieren, sich wie segelnd auf dem Wasser bewegen, Plin. 9, 88 u. 103: velificantes erectis capitibus, Plin. 8, 35. Vgl. velificor no. I. – II) tr. durchsegeln, dah. vēlificātus, a, um, durchsegelt, durchfahren, Athos, Iuven. 10, 174.
vēlĭfĭcō, (15) āvī, ātum, āre (velificus) ¶ 1 intr., faire voile, naviguer : Prop. 4, 9, 6 ; Plin. 9, 103 ¶ 2 tr., velificatus Juv. 10, 174, traversé à la voile.
- 1. (poët.; postklass.) velifico en pass. velificor zeilen [per urbanas aquas];
- 2. pass. velificor (metaf.) zich inspannen, alle zeilen bijzetten [honori alcis]; II. tr. (Juv.) zeilen door (m. acc.).
vēlificō —, —, āre
- collat. form of velificor, to sail, make sail: per urbanas aquas, Pr.—Pass: velificatus Athos, sailed through, Iu.