velatura

1. vēlātūra, ae, f. (zfgz. aus vehelatura), das Fuhrwesen, velaturam facere (betreiben), Varro LL. 5, 44. Varro r.r. 1, 2, 14 (wo Schn. vellaturam).

2. vēlātūra, ae, f. (velo), die Hülle, der Schleier, Gregor. epist. 4, 18.

velatura [CL = business of carrier, LL = nun's veil, religious life], (act of) covering (part of body, in quot. w. ref. to blindfolding). risus affligens, oculi velatura J. Howd. Cant. 704.

1 vēlātūra, æ, f. (contract. de vehelatura ), transport, roulage : Varro L. 5, 44.

2 vēlātūra, æ, f. (velo), voile : S. Greg. Ep. 4, 18.