verbulum
verbulum, ī, n. (Demin. v. verbum) = ῥημάτιον (Onomast. vet.), das Wörtchen, Ps. Augustin. epist. 18 (vol. 2 ed. Maurin. col. 941).
legite sollerter atque aequanimiter Dei ~a vobis credita usque ad metam
quicquid loquacitatis in follibus imperiti gutturis resonabat interdum uno sapientis ~o conquiescet
cum etas exigebat ut ~a effari deberet, nequaquam valuit verbum aliquod promereri
cum perfecto silentio, et absque semicorrosis ~is, et digitorum superfluis notis
fas non erat pauca fari: / fuere pro verbulis / quas heu vidi dirivari / lacrimas ex oculis
verbum in virgine jam factum verbulum / novellum inchoat in ventre ludulum
disseminantur hic ~a quedam contumeliam parientia, viz. quod vos non recepissetis instrucciones adhuc regias integras
verbŭlum, ī, n. (verbum), petit mot : Ps. Aug. App. Ep. 18.