verbosus
verbosus, full of words, wordy, verbose
verbōsus, a, um, adj. [verbum],
- full of words, wordy, prolix, verbose (rare but class.): verbosa simulatio prudentiae, Cic. Mur. 14, 30: T. Livium ut verbosum in historiā carpebat, Suet. Calig. 34; Cat. 98, 1.— Comp.: verbosior epistula, Cic. Fam. 7, 3, 6: expositio, Quint. 4, 2, 79.—Sup.: verbosissimos locos arcessere, Quint. 2, 4, 31.— Adv.: verbōsē, with many words, verbosely, Cic. Mur. 12, 26; Quint. 12, 8, 7.— Comp., Varr. R. R. 2, 5, 11; Cic. Fam. 7, 3, 5; Quint. 3, 11, 28; 4, 1, 43; 5, 12, 15.
verbōsus, a, um (verbum), voll Worte, wortreich, weitläufig, a) v. Pers., Catull., Cic. u.a. – b) von Lebl.: simulatio, Cic.: epistula verbosior, Cic.: verbosissimi loci, Quint.
~a [gl.: ] garrulitas aut garrula verbositas firmo scripturarum fulcimento carenswordig
tua responsio sale sit sapientiae condita, non temeraria sed honesta, non ~a sed modesta
sufficiebat ‥ ad victoriam ~us clamor
pretermissis laicorum legibus et ~is atque clamosis absque medulla constitutionibus
per consonantias ineptas verborum et clausularum ‥ in quibus est sola vanitas ~a, omni carens ornatu rhetorico et virtute persuadendi
tunc procus advenit densa comitante caterva / garrula verbosis contorquens spicula labris / quod sua dispiceret castis conubia votis
contra verbosos noli contendere verbis
valde ~us es et multiloquax
cum difficillimum sit sub dilucida brevitate procedere, mallem ~us intelligi, quamvis autentica faciat volumina difficultas
[bajulus ] non sit ~us vel emittens multos risus, quia temperancia multum placet hominibus
cum ‥ recesserit is qui venit, dicit, ‘iste’ vel ‘ista ~us est’ seu ‘~a’ [ME: ]of muche speche, of long tale
adest verbosae fulgidum / sophiae stemma lucidum(
verbōsus, (13) a, um (verbum), verbeux, diffus, prolixe : Cic. Mur. 30 ; Suet. Cal. 34 || verbosior epistula Cic. Fam. 7, 3, 6, lettre plus verbeuse [où lʼon sʼétend davantage en propos] || -issimus Quint. 2, 4, 31.
Garrulus dicitur, qui Verbosus vulgo appellatur accedente lætitia, nec volens tacere, nec valens.S. August. in Psal. 76 :
Garruli enim proprie dicuntur, qui a vulgo Verbosi appellantur.
Cessa verbosare, Leutsinda.Hincmarus Remensis in Ep. ad Adrian. PP. in Concil. Duziac. I :
Revertentes autem.... ebrii, cœperuntPassio SS. Didymi et Theodoræ num. 4 :Verbosare inter se, sicut ebrii facere solent, et illorum Verbosatio eousque processit, ut de ipsa sua nepte improperaret Presbytero, etc.
Judex dixit : Sustineo teInterpres VII. Synodi act. 6.verbosantem , etc.
Nullus in ipsa Ecclesia, vel ubi lectio divina recitatur,Verbosare præsumat.
Werbler, Sermocinari, a
Verble, sermo, in Mirac. MSS. B. M. V. lib. 1 :
Qui puet donner, moult seit de Werbles...... Si bel Werble, si bel chante, etc.
In Ecclesia stantes, nolite Verbosari ; sed lectiones divinas patienter audite.Serm. 251 :
In Ecclesia garriunt, ita Verbosantur, ut lectiones divinas nec ipsæ audiant.Idem lib. 3. contra Julian. n. 46.
Ne offendat te nostra Verbositas. Acta S. Tarachi Martyris :
Maximus Præses dixit : Relinque Verbositatem istam, accede, sacrifica.
Ibi(in ecclesia) orate et fabulas otiosas et Verbositatem diligenter cavete.
Nullius enim meriti est ore divina officia Verbositare, et misera mente per phantasias...... vagando circuire.
Ad ecclesiam convenite, ibi orantes et non Verbositantes.
Verbosus. S. Bernardus de Consid. lib. 4. tom. 1. col. 439. edit. 1690 :
Verbosulum adolescentem et studentem eloquentiæ, cum sapientiæ sit inanis, non aliud quam justitiæ hostem reputes.
verbōsus adj.with comp.
- verbum, full of words, wordy, verbose: simulatio prudentiae: verbosior epistula: id quod verbosius dicitur, Ct.