verbositas
verbōsĭtas, ātis, f. [verbosus],
- multiplicity of words, wordiness, verbosity (postclass.), Prud. στεφ. 10, 551; Symm. Ep. 8, 47.
verbōsitās, ātis, f. (verbosus), der Wortreichtum, die Weitläufigkeit, Geschwätzigkeit, Prud. perist. 10, 551. Symm. epist. 8, 47 (48). Augustin. serm. 260 extr. u.a. Eccl.: Plur., verbositates eorum, Interpr. Iren. 2, 31, 1.
melius exemplis quam nuda ~ate informor
nullus doctorum bonorum potest domare linguam eorum qui se ipsos a stulta ~ate cohibere neglegunt
inter litterarum profanos is saepissime magis consulitur qui majori quadam ~ate prae ceteris facundus videtur
vincit pompam fame rerum veritas, licet fatiget audientes referentium ~as
Saphadinus ‥ tanta regem ‥ circumvenit astutia et composita fefellit ~ate ut tanquam mutuam viderentur contraxisse familiaritatem
ad cetera que nimis multiplicas et inani ~ate texis ‥ indignum juste reor cuiquam sensato ‥ viro amplius tecum responsis contendere
verbōsĭtās, ātis, f. (verbosus), bavardage, verbiage : Symm. Ep. 8, 47 || discours verbeux, long ou diffus : Prud. Perist. 10, 551.