veritus
vĕrĭtus, a, um, Part. of vereor.
vĕrĭtus, a, um, part. de vereor.
Quam cum vidisset, sciscitatus est, utrum juvenilibus animis ad cultum divini timoris aspiraret. Quæ affata, ut tenera et Verita ætas, ait se paratam esse sacris præconiis obtemperare.
veritus
- P. of vereor.