veriverbium
vērĭverbĭum, ii, n. [verus-verbum],
- a telling the truth, veracity, Plaut. Capt. 3, 4, 36 (568).
vēriverbium, iī, n. (verus u. verbum), das Wahrreden, die Wahrhaftigkeit, Plaut. capt. 568.
vērĭverbĭum, (16) ĭī, n. (verus, verbum), véracité : Pl. Capt. 568.