vernaliter
vernāliter, Adv. (2. vernalis), nach Art der Haussklaven, velut iocose vernaliterque iactans, mit plumpem Witz, Donat. Ter. eun. 5, 4, 4. – Außerdem auch Variante v. verniliter.
satis est ad remuneracionem vernaliter ancillancium quod eis ingredi facultas sui concedatur dominatoris in gaudium
firma vernaliter ancillantis fidelitas
vernālĭtĕr, c. verniliter : Don. Eun. 5, 4, 4.