vibramen
vī̆brāmen, ĭnis, n. [vibro],
- a tremulous motion, quivering: trisulca draconum, Ap. Met. 6, 15, 18.
vibrāmen, inis, n. (vibro), das Schwingen, die schnelle, zitternde Bewegung, Apul. met. 6, 15 (Plur.).
hostes exterius feriunt vibramine guerre
plus licet ex centro Titan vibramina fundat
firmamento fixa vibramina / et septena que subsunt lumina
qui nosti qualiter illa vibramina / de nube prodeunt que vocas fulmina
ave lampas celi suda / ‥ / cujus vultus vibramen dat
ardet ‥ tua lux vibramine puro
vĭbrāmĕn, ĭnis, n. (vibro), action de darder [sa langue, en parl. dʼun serpent] : Apul. M. 6, 15.
Qui sanctos suos potenter mirificans, vario non cessat decorare miraculorum Vibramine.