vibratus
vī̆brātus, a, um, Part. and P. a. of vibro.
vī̆brātus, ūs, m. [vibro],
- a quivering, tremulous motion (post-class.): luminis, flickering, Mart. Cap. 8, § 887: crebri ignium, id. ib. 1, § 66.
1. vibrātus, a, um PAdi., doch nur im Compar. (vibro), funkelnd, blitzend, vibratius lumen, Mart. Cap. 1. § 39: im Gleichnis, iambus flammis corusci fulminis vibratior, Auson. epist. 21, 5. p. 18, 2 Schenkl.
2. vibrātus, ūs, m. (vibro) = vibramon, Mart. Cap. 1. § 66 u. 8. § 887.
cum cluit loculus lune vibratibus
illi me rideant qui primi climatis / fines irradiant vibratu dogmatis
1 vĭbrātus, a, um, ¶ 1 part. de vibro ¶ 2 adjt , scintillant, étincelant : vibratior Capel. 1, 39 ; Aus. Ep. 21, 5.
2 vĭbrātŭs, ūs, m. , scintillation : Capel. 1, 66 ; 8, 887.
vibratus , a, um. part. p. v. vibro.
Crines vibrati calido ferro 以熱鉗圈之髮。
Suggest a Translation
See an image
Crines vibrati calido ferro 以熱鉗圈之髮。
Suggest a Translation
See an image