vibratio
vī̆brātĭo, ōnis, f. [vibro],
- a brandishing, vibration: hastae, Fest. s. v. gradivus, p. 97: continuata tonitruum, Calp. ap. Vop. Carin. 8.
vibrātio, ōnis, f. (vibro), I) aktiv, das Schwingen, hastae, Paul. ex Fest. 97, 7: auctor huius vibrationis, Diom. 477, 9. – II) medial, das Sich-Schwingen = die schnelle, zitternde Bewegung, das Vibrieren, tonitruum continuata vibratio, Vopisc. Car. 8, 3.
levium ~o lancearum non tam agiles reddit ad dimicandum
Mars ‥ gradivus dicitur ‥ ἀπὸ τοῦ γραδεῖν id est a ~one haste
quia continue moventur corpora celestia variatur continue angulus incidentie, et per consequens reflexionis sensibilis variatio facit quandam ~onis apparentiam
vĭbrātĭō, ōnis, f. (vibro), action de brandir [une lance] : Diom. 477, 9 ; P. Fest. 97, 7 || action dʼagiter [les plumes] : Mar. Vict. Ars Gramm. 4, 2, p. 158, 25 || action de lancer [le tonnerre] : Vop. Car. 8, 3.