viburnum
viburnum, the wayfaring-tree
vīburnum, i, n.,
- the wayfaring-tree: Viburnum lantana, Linn.; Verg. E. 1, 26.
vīburnum, ī, n., ein Strauch, der kleine Mehlbaum, Mehlbeerbaum, Schlingbaum (Viburnum Lantana, L.), Verg. ecl. 1, 25. – ➳ Nbf. a) vīburnus, Gloss. II, 252, 5. – b) vīburna, Ven. Fort. carm. 11, 25, 17 u. Gloss. V, 172, 29.
~a,uuduuuinde
faciunt balistas et arcus de acere, viburno [? l. alburno, laburno ], et taxo [comment. gl.: viburnus est arbor, sc. ]auburn , unde fit nardus
vibranum,(aburne
alburne , ~um
hic †viburius [l. viburnus ], A.osere
hic ~ium,a brome
vīburnum, (16) ī, n. , viorne, petit alisier [arbrisseau] : Virg. B. 1, 25.
vīburnum ī, n
- the wayfaring-tree, V.