vidualis
vĭdŭālis, e, adj. [vidua],
- of or belonging to a widow, widow-: pudicitia, Aug. Civ. Dei, 15, 26: depeculator depositi vidualis, Ambros. in Psa. 40, 27.
viduālis, e (vidua), zu den Witwen gehörig, Witwen-, anni, Corp. inscr. Lat. 11, 92*: habitus (Ggstz. matronalis), Augustin. epist. 262, 9: pudicitia, Augustin. de civ. dei 15, 26: depeculator depositi vidualis, Ambros. in psalm. 40, 27.
ut in infimo habitet pudicitia conjugalis, supra ~is, atque hac superior virginalis
post amissum virum vitam ducere ~em ‥ desiderans
lux lunaris propter sui difformitatem significat statum ~em
Cecilia ‥ votum fecit ‥ de ~i continentia observanda
per mortem ‥ archiepiscopi ‥ ecclesia Cantuar' ‥ ~es deplorans angustias ‥ pallium decoris exuit
hanc suam causam ~em et orphanam in manus vestre graciose tuicionis suscipere
vĭdŭālis, e (vidua), de veuvage : Aug. Ep. 262, 9, etc.
Statura, sive imago lapidea similis corpori dictæ dominæ matris nostræ, et ad modum unius dominæ Vidualis.Vide in Viduæ.