viduo
viduo, to deprive, bereave
viduō, āvī, ātus, 1, a.: to bereave, with acc. and abl., 8.571. (viduus)
vĭdŭo, āvi, ātum, 1, v. a. [viduus], to deprive, bereave of any thing (poet. and in post-Aug. prose).
- I In gen.: civibus urbem, Verg. A. 8, 571: ornos foliis, Hor. C. 2, 9, 8: arva pruinis, Verg. G. 4, 518: vitem pristino alimento, Col. Arb. 1, 4: regna (Plutonis) lumine, Sil. 3, 601: dexteram ense, Sen. Hippol. 866: penates, Stat. Th. 3, 385: maritum amplexibus, Ap. Met. 4, 27, 7. —With gen.: architectus ingeni viduatus, Vitr. 5, 7, 7: orba pedum partim, manuum viduata vicissim, Lucr. 5, 840.—
- II In partic.: vĭdŭāta, ae, adj. f., bereft of her husband, widowed: Agrippina viduata morte Domitii, Suet. Galb. 5; cf. Mart. 9, 31, 6; Tac. A. 16, 30: conjux viduata taedis, i. e. divorced, Sen. Med. 581.
viduo, āvī, ātus, āre (viduus), berauben, leer machen von etw., I) im allg.: m. Abl., urbem civibus, Verg.: arva numquam viduata pruinis, Verg.: vitis viduata alimento, Colum.: m. Genet., viduata manuum, Lucr. – II) insbes., viduarī = Witwer werden, quidam quoque repentinis uxorum mortibus, Firm. math. 3, 7. no. II. p. 64: viduata, des Mannes beraubt, verwitwet, Servilia, Tac.: Agrippina viduata morte Domitii, die Witwe des D., Suet.: coniunx viduata taedis, verstoßen, Sen. poët.
vĭdŭō, (13) āvī, ātum, āre (viduus), tr., ¶ 1 rendre veuve : Agrippina viduata morte Domitii Suet. Galba 5, Agrippine rendue veuve par la mort de Domitius ¶ 2 [fig.] rendre vide, vider de, dépouiller de : urbem civibus Virg. En. 8, 571, dépeupler la ville de ses citoyens ; arva numquam viduata pruinis Virg. G. 4, 518, campagnes toujours couvertes de frimas || viduatus avec gén., privé de, sans : Lucr. 5, 840.
- 1. weduwe of weduwnaar maken; ➤ viduata weduwe geworden;
- 2. (metaf.) beroven of ontdoen van (m. abl.) [urbem civibus; ornos foliis].
viduō āvī, ātus, āre
- viduus, to deprive, bereave: civibus urbem, V.: foliis ornos, H.: (Servilia) viduata, widowed, Ta.