vinealis
vīnĕālis, e, adj. [vinea],
- of or belonging to vines: terra, land suitable for planting vines, Col. 3, 12, 1.
vīneālis, e (vinea), zum Weine gehörig, Wein-, terra, Weinland, Colum. 3, 12 in.
casula ‥ in cujus interhumerali breudatur flos ~is, appositis lapidibus jacinctinis
interhumerali breudato quadam arbore frondibus quasi ~ibus circumflexis
vīnĕālis, e, Col. Rust. 3, 12 ; vīnĕārĭus, a, um, Col. Rust. 5, 6, 36 ; Ulp. Dig. 50, 16, 198, et vīnĕātĭcus, a, um, Cato Agr. 11, 4 ; Col. Rust. 4, 33, 6, de vignoble, de vigne.