vinearius
vīnĕārĭus, a, um, adj. [vinea],
- of or belonging to vines: colles, vine-hills, Col. 5, 6, 36: horti, vineyards, Dig. 50, 16, 198.
vīneārius, a, um (vinea), zum Weine gehörig, Wein-, colles, Colum. 5, 6, 36: horti, Weinberg, Ulp. dig. 50, 16, 198.
instat operarius fortissimus in ea ~ia Christi ‥ laborans ‥ ad quaeque inutiliter succresentia falce caeli resecanda
in iiij hominibus locandis ad venearium faciendum et muris dictarum domorum reparandis
pro putacione ~ii
vineasservat. Magn. Pastorale Eccl. Paris. ch. 21. ann. 1259 :
Messarii autem et Vinearii in dicta villa ponentur.
Prohibemus etiam, ne deinceps Vinearii ponantur in vineis, sed gardæ reddentur die, quam statuerint hii quibus debentur.
Les Vigniers et les missiers pour garder les vignes et les blefz, etc.Lit. remiss. ann. 1402. in Reg. 157. Chartoph. reg. ch. 263 :
On a accoustumé, quant aucuns robent les roisins ès vignes, pour appeller les Vigniers de crier aux chenilles. Messiers et Vingniers,in Charta ann. 1311. ex Chartul. Regalisloci ch. 30.
Constat me... veudidisse tibi Aderisi sculdasio cartularios et Vinearios in loco qui dicitur in Vico.