viscatus
viscatus, smeared with birdlime
viscātus, a, um, Part. [visco], smeared with birdlime: virgae, limed twigs.
- I Lit., Varr. R. R. 3, 7, 7; Ov. M. 15, 474: alae, id. A. A. 1, 391.—
- B Transf.: omnia viscatis manibus leget, Lucil. ap. Non. p. 332, 30; 396, 4.—
- II Trop.: viscata beneficia devitare, i.e. entangling, Sen. Ep. 8, 3: munera, i.e. for which one expects a good return, Plin. Ep. 9, 30, 2.
viscātus, a, um (viscum), mit Vogelleim bestrichen, I) eig.: virga, Leimrute, Varro u. Ov.: alae, Ov. – II) meton.: manus, an denen das Angerührte kleben bleibt, Lucil. fr.: munera, Geschenke, durch die man mehr erlangen will, Plin. ep.: beneficia, die uns verlocken, Sen.
qui ‥ cignos ‥ cum ‥ filis ~is vocatislymestryngez ‥ ceperunt
viscātus, (16) a, um (visco), ¶ 1 frotté de glu, englué : Varro R. 3, 7, 7 ; Ov. M. 15, 474 || viscatis manibus Lucil. d. Non. 332, 30, avec des mains engluées, qui retiennent ce quʼelles touchent [cf. crochues] ¶ 2 [fig.] qui est comme un gluau, un piège tendu : Sen. Ep. 8, 3 ; Plin. Min. Ep. 9, 30, 2.
vīscātus
adj.
- viscum, smeared with birdlime: virgae, limed twigs, O.: alae, O.