visco
visco, to smear, besmear
visco, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to smear, besmear: cum se inter articulorum conjunctiones usu commotionum viscaverit (sanies), Theod. Prisc. 2, 21: spirat et hinc miseri viscantur labra mariti, are glued, smeared, Juv. 6, 463.
visco, āvī, āre (viscum), wie mit Vogelleim beleimen, mit Leim (mit einer zähen Masse) überziehen, cum se inter articulorum coniunctiones usu commotionum viscaverit (sanies), Th. Prisc. 2, 21: übtr., spirat et hinc miseri viscantur labra mariti, fettige Schmiere (v. Speichel) bekleistert die Lippen des armen Gemahles, Iuven. 6, 466.
viscō, (14) āvī, ātum, āre (viscum), tr., enduire dʼune substance gluante, poisser : Juv. 6, 466 ; Th. Prisc. 2, 21.
vīscō —, —, āre,
- to smear, besmear: viscantur labra mariti, are glued, Iu.