visceratim
viscĕrātim, adv. [1. viscus],
- piecemeal: dissupat membra, Enn. ap. Non. p. 183, 17 (Trag. v. 145 Vahl.).
vīscerātim, Adv. (s. 1. vīscus), stückweise, Enn. fr. scen. 119.
hujus ‥ motus causam ‥ dico ‥ continentis affectum. continentem ‥ aerem voco qui, cum terram undique versus claudat, ei se etiam intrinsecus ~tim informat
hujus ‥ motus causa est aer inclusus qui cum terram undique secus claudat, ei se etiam ~im informat
vīscĕrātim, adv., par morceaux, par lambeaux : Enn. Scen. 119.