vultur
vultur , uris, m.: a vulture, 6.597.
vultur (volt-), ŭris (ante-class. collat. form of the nom. sing. vultŭrus (volt-), Enn. ap. Charis. p. 120 P.; id. ap. Prisc. p. 683 ib.; and id. ap. Serv. Verg. A. 6, 597, or Ann. v. 141 Vahl.), m., a vulture.
- I Lit., Plin. 10, 6, 7, § 19; Liv. 41, 21; Verg. A. 6, 597.—As a bird of omen, Liv. 1, 7, 1. —Prov.: vultur profert cornua, for something impossible, Claud. in Eutr. 1, 352.—
- II Transf., a designation of a grasping, avaricious person, Sen. Ep. 95, 43; Mart. 6, 62, 4.
1. vultur (voltur), uris, m. (vello), der Geier, Stoßvogel, Raubvogel, I) eig., Liv., Verg. u.a. – Sprichw., profert cornua vultur, für etwas Unmögliches, Claud. in Eutr. 1, 352. – II) übtr., Geier, Nimmersatt, v. räuberischen od. habgierigen Menschen, Sen. ep. 95, 43. Mart. 6, 62, 4.
tradunt ‥ quod cujusdam jecur ibi ~ur exedat quod jam consumptum iterum recrudescat
tercius ~ur modicus et niger dejecit [~ures ] albos ‥ obtinuitque cadaver
quedam animalia in virginitate permanentia concipiunt et pariunt, ut ~ures
~ur ‥ probat an totam predam possit secum portare et cum ea volare
ibis, ardea, vulter [gl.: ]grype
hic vltur, A.grype
~ur ‥ sine alis volans supra montem clamat “ego sum albus nigri, rubeus albi, et citrinus rubei filius veridicus ‥ me igitur matri et suo pectori junge, quia suam substantiam facio continere”
in prima ‥ magnitudine sunt xv stelle fixe, ut sunt canis et ~ur cadens et cor leonis
[] †vulturibus [ the king's huntsmen, whom the king is sending to that county to take sic MS; ? l. lutribus ] [] in the king's stews and ponds
Johanni le Oterhunte ‥ eunti usque Wodestok’ ad capiend’ ibidem lutor’
1 vultŭr (12) (voltŭr), ŭris, m. , vautour : Plin. 10, 19 ; Virg. En. 6, 597 || [fig.] = rapace : Sen. Ep. 95, 43 ; Mart. 6, 62, 4.