vulticulus
vultĭcŭlus (volt-), i, m. dim. [vultus], a
- look, mien, air: non te Bruti nostri vulticulus ab istā oratione deterret? i. e. severe look, Cic. Att. 14, 20, 5.
vulticulus, ī, m. (Demin. v. vultus), ein halber (bloßer) Blick, non te Bruti nostri vulticulus ab ista oratione deterret? Cic. ad Att. 14, 20, 5.
vultĭcŭlus, ī, m. (vultus), air qq. peu sévère, sombre : Cic. Att. 14, 20, 5.