Δαύλιος
Δαύλιος, Daulian
A daulio, de Dáulide
κορώνη
dicho de Filomela por su relación con Tereo de Dáulide
B subst.
I ὁ Δ.
1 Daulio rey de Crisa, fundador de Metaponto, Ephor.141.
2 plu. οἱ Δαύλιοι daulios ét. de Dáulide, Hdt.8.35.
II geog. ἡ Δαυλία Daulia
1 ciu. de Fócide tb. llamada Dáulide, próxima a la actual Daulia, S.OT 734, Th.2.29, Str.9.3.13, Apollod.3.14.8, EM 250.8G., tb.
τὸ Δ.
2 ciu. de los ordeos en Macedonia, Ptol.Geog.3.12.23.
Δαύλιος, α, ον, de Daulis, Hdt. 8, 35 ; Δαυλία κορώνη, Ar. (EM.) la corneille de Daulis, c. à d. le rossignol ; ἡ Δαυλία (s. e. χώρα), le territoire de Daulis, Thc. 2, 29 ; Soph. O.R. 734.
Δαύλιος
- a Daulian, Hdt.