δαῦλος

I

1 tupido, frondoso, denso, espeso ὑπήνη A.Fr.27, γένεια Nonn.l.c., cf. Hsch., Sud., Zonar.

2 fig. intrincado, inescrutable δαῦλοι γὰρ πραπίδων δάσκιοί τε τείνουσιν πόροι (Διός) intrincados y sombríos se extienden los caminos de la mente (de Zeus) A.Supp.93.

3 v. δαλός.

II subst. τὸ δ. bosque, espesura καλεῖσθαι δὲ τὰ δασέα ὑπὸ τῶν πάλαι δαῦλα Paus.10.4.7, cf. Eust.274.22

• tb. ὁ δ.: δαυλοὺς γὰρ καλοῦσι τὰ δάση Str.l.c.
•Es poco verosímil la rel. c. δασύς. Quizá de δα-, prefijo intensivo (cf. δάσκιος) y -υλος (cf. ὕλη).