δεκάχορδος
δεκάχορδος, ten-stringed
δεκά-χορδος, ον,
- ten-stringed, λύρα Ion Lyr. 3 (fort. ἑνδεκάχορδος), LXX Ps. 32 (33). 2, al.
de diez cuerdas
ψαλτήριον
δεκά·χορδος, ος, ον [ᾰ] à dix cordes (lyre, Ion fr. 3 ; harpe, Spt. Ps. 32, 2).
Étym. δ. χορδή.
δεκάχορδος, zehnsaitig, λύρα Ion bei Euclid. harm. p. 19 Meib.; vgl. δεκαβάμων.