Κλεόβουλος

Κλεό·βουλος, ου (ὁ) Kléoboulos (Cléobule) :

1 Troyen, Il. 16, 320 ||

2 un des sept sages, Plat. Prot. 343a, etc. ||

3 éphore lacédémonien, Thc. 5, 36, etc. ||

➳ Ion. Κλεύβουλος, Anacr. 3.

Étym. κλ. βουλή.