Κρόνιος
Κρόνιος, Saturnian, of Cronus
Κρόν-ιος, α, ον, (Κρόνος)
- of Cronos or Saturn, ὦ Κρόνιε παῖ A. Pr. 577, Pi. O. 2.12; K. ἅλς the Adriatic, A.R. 4.327, 509; but K. πόντος the North Sea, Orph. A. 1081.
- b Astrol., Κρόνιον ὄμμα εἰς τὸν οἶκον ἐνέσκηψε, i.e. disaster, Hld. 2.24.
- 2 Κρόνια (sc. ἱερά), τά, festival of Cronos at Athens on the twelfth of Hecatombaeon (hence called μὴν Κρόνιος, Plu. Thes. 12); ὄντων Κρονίων D. 24.26; K. ἐνστάντων Alciphr. 3.57; later, = Lat. Saturnalia, D.H. 4.14, Plu. Aet.Gr. 2.272e, etc.
- 3 Κρόνιον (sc. ὄρος), τό, the hill of Cronos, near Olympia, Pi. O. 1.111; = Lat. templum Saturni, D.C. 45.17.
- 4 Κρόνιον, τό, = δελφίνιον, Ps.-Dsc. 3.73.
- II = Κρονικός II, Κρονίων ὄζειν to smell of the dark ages, Ar. Nu. 398, cf. Sch. ad loc.
Κρόνιος, α, ον :
I adj. de Kronos, c. à d. :
1 qui descend de Kronos, Pd. O. 2, 22, etc. ; Eschl. Pr. 577, etc. ; subst. ὁ Κρ. le fils de Kronos, c. à d. Zeus, Pd. N. 6, 105 ||
2 propre à Kronos, Pd. O. 9, 4, etc. ; μὴν Κρόνιος, Plut. Thes. 12, le mois des fêtes de Kronos (v. ci-dessous Κρόνια) c. à d. le mois Hékatombæon, à Athènes ; Κρονίη ἅλς, A. Rh. 4, 327, 509, mer Adriatique ; Κρόνιος πόντος, DP. 32, mer de glace ||
3 contemporain de Kronos, c. à d. vieux, antique : Κρονίων ὄζειν, Ar. Nub. 398, sentir le vieux, avoir la simplicité du temps de Kronos ||
II subst.
1 ὁ Κρόνιος (v. ci-dessus I, 1) ||
2 ἡ Κρονία (s. e. πέτρα) Anth. 12, 64, et τὸ Κρόνιον (s. e. ὄρος) Pd. O. 1, 179 ; 6, 110 ; Xén. Hell. 7, 2, 14, la mt. de Kronos, en Élide, avec un temple à Kronos ||
3 τὰ Κρόνια, les fêtes de Kronos, à Athènes, le 12e jour du mois Hékatombæon, Dém. 708, 13, etc. ; à Rome, les Saturnales, Plut. Lyc. c. Num. 1, etc.
Étym. Κρόνος.
Κρόνῐος
- a son of Kronos Zeus, ὦ Κρόνιε παῖ Ῥέας O. 2.12 πατρί τε Κρονίῳ τιμάεντι fr. 140a. 64 (38). Pelops, ἐν βάσσαις Κρονίου Πέλοπος (v. Σ ad loc., & Πα. 22: Pelops was descended from a daughter of Pelops, but v. b infra) O. 3.23 ]Κρονίου Πέλοπος[ Pae. 22.7 Poseidon, Ποσειδάωνι Κρονίῳ O. 6.29
- b of Kronos referring to the hill of Kronos at Olympia. Ζεῦ, Κρόνιόν τε ναίων λόφον τιμῶν τʼ Ἀλφεὸν O. 5.17 Κρόνιον παρʼ ὄχθον O. 9.3 pro subs., παρʼ εὐδείελον ἐλθὼν Κρόνιον O. 1.111 ἵκοντο δʼ ὑψηλοῖο πέτραν ἀλίβατον Κρονίου O. 6.64 Κρονίου πὰρ τεμένει N. 6.61
- c fragg. ]Κρόνιον δῶμʼ ἀγλαο[ Πα. 7C. a. 6. Κρον[ Pae. 6.68
Κρόνιος, α, ον
Κρόνος
- ISaturnian, of Cronus or Saturn, Aesch., etc.
- 2Κρόνια (sc. ἱερά), τά, his festival celebrated on the twelfth of Hecatombaeon, Dem.:—later, τὰ Κρόνια were the Roman Saturnalia; hence, αἱ Κρονιάδες ἡμέραι the time of the Saturnalia, Plut.
- 3Κρόνιον (sc. ὄρος) , the hill of Cronus or Saturn, Pind.
- IIlike Κρονικός, in contemptuous sense, Κρονίων ὄζειν to smell of the dark ages, Ar.