Νικόφημος Save Νικόφημος, Nicophemus Bailly 2024 Νικό·φημος, ου (ὁ) [ῑ] Nikophèmos, h. Xén. Hell. 4, 8, 8 ; Dém. 1132, 27. Étym. νίκη, φήμη.