νικοποιός
νικοποιός, causing victory
νῑκο-ποιός, όν,
- causing victory, Aq. Ps. 4.1, al.
νικο·ποιός, οῦ (ὁ, ἡ) [ῑ] qui produit la victoire, d’où vainqueur, Aqu. Ps. 4, 1.
Étym. νίκη, ποιέω.
νικοποιός, [ῑ], den Sieg machend, bringend, Euseb.