ξενοκτόνος
ξενοκτόνος, slaying guests
ξενο-κτόνος, ον,
- slaying guests or strangers, E. IT 53, Aeschin. 3.224; ξ. ἵπποι Scymn. 669, cf. Plu. Mar. 8.
ξενο·κτόνος, ος, ον, qui tue des hôtes ou des étrangers, Eur. I.T. 53 ; Eschn. 85, 42 ; Plut. Mar. 8, etc.
Étym. ξ. κτείνω.
ξενοκτόνος, Fremde od. Gastfreunde tötend ; τιμαί, τέχνη, Eur. I.T. 53, 776 ; Aesch. 3.224 ; Luc. D.D. 16.2.
ξενοκτόνος
ξενο-κτόνος, ον,
κτείνω
- slaying guests or strangers, Eur., Aeschin.