ψέλιον

ψέλιον, later sts. ψέλλιον (v. l. in X. Cyr. 1.3.2, never in Hdt.), POsl. 46.8 (iii A. D.), Supp.Epigr. 7.428 (Dura, iii A. D.), in Inscrr. ψίλιον, ψίλλιον (qq. v.), τό:—

• armlet or anklet, ψέλιον περὶ ἑκατέρῃ τῶν κνημέων Hdt. 4.168; mostly in pl. ψέλια, a favourite ornament of the Persians, Id. 3.20, 22, 9.80, X. An. 1.2.27, Cyr. 1.3.2; worn by women in Egypt, BGU 1101.8 (i B. C.), POxy. 259.11 (i A. D.), etc., and in Greece, Plu. Coniug. 2.142c.
• • • 2 an iron implement, perh. agricultural, PCair.Zen. 782 (a). 42 (iii B. C.); ψελίου καὶ δρεπάνου PPetr. 2 p.113 (iii B. C.).
  • II οἱ Δωριεῖς ψέλλιον καλοῦσι τὸ ἄκρον· ὅθεν καὶ ἡμεῖς τὴν ἐπʼ ἄκρων χειλέων λεγομένην προσῳδίαν ψιλὴν ἐκαλέσαμεν, ὥς φησι Τρύφων Ammon. Diff. p.143 V. (ψέλιον is distd. from ψάλιον by Ammon. Diff. p.142 V., Ptol.Asc. p.396 H., but is the later form of ψάλιον acc. to Moer. p.420 P., Sch. E. Ph. 792 (ἔστι δὲ ψέλιον ὁ κρίκος τοῦ χαλινοῦ, ἢ ἁπλῶς ὁ κρίκος) and this may be the meaning in PCair.Zen. l.c.)

ψέλιον, τό, ion. Form statt ψέλλιον, gew. im plur. ψέλια, das Armband, Her. 3.20, 22, 4.168, 9.80 ; bei den Attikern scheint aber überall die Form mit λλ herzustellen ; sie wird auch ψελλίον akzentuiert, ist aber nicht als dim. zu betrachten ; ψέλλια περὶ ταῖς χερσίν, Xen. Cyr. 1.3.2, 8.5.18 ; περὶ τοὺς καρποὺς τῶν χειρῶν, 6.4.2, An. 1.2.27.

ψέλιον, or ψέλλιον, ου, τό,

• an armlet or anklet, Lat. armilla, Hdt., Xen.