About Report a problem

Menu

ἀϊκής

ἀϊκής [ῐ], ές,
  • poet. for ἀεικής. Adv. ἀϊκῶς Il. 22.336:—in Trag. αἰκής, ές. αἰκὲς πῆμα A. Pr. 472; θανάτους αἰκεῖς S. El. 206 (lyr.). Adv. αἰκῶς S. El. 102, 216 (both lyr.), Pl.Com. 225.

Saved

Recent