Logeion | αὐγή

αὐγή, ἡ,

light of the sun, and in pl., rays, beams, πέπτατο δʼ αὐ. ἠελίου Il. 17.371, cf. Od. 6.98, 12.176; ἠελίου ἴδεν αὐγάς, i. e. was born, Il. 16.188; ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο, i.e. still alive, Od. 11.498, 619; Διὸς αὐγάς Il. 13.837; αὐγὰς ἐσιδεῖν see the light, i.e. to be alive, Thgn. 426, cf. E. Alc. 667; λεύσσειν A. Pers. 710; βλέπειν E. Andr. 935; ὑπʼ αὐγὰς λεύσσειν or ἰδεῖν τι hold up to the light and look at, Id. Hec. 1154, Pl. Phdr. 268a, cf. Plb. 10.3.1; ὑπʼ αὐγὰς δεικνύναι τι Ar. Th. 500 (πρὸς and ὑπʼ αὐγήν, in a full and in a side light, Hp. Off. 3); δυθμαὶ αὐγῶν sun-set, Pi. I. 4(3).65; ξύνορθρον αὐγαῖς dawning with the sun, A. Ag. 254 (lyr.); κλύζειν πρὸς αὐγάς rise surging towards the sun, ib. 1182; λαμπροτάτη τῶν παρεουσέων αὐγέων brightest light available, Hp. Fract. 3, cf. Arist. PA 658a3, Pr. 912b14, al.: metaph., βίου δύντος αὐγαί ‘lifeʼs setting sun’, A. Ag. 1123 (lyr.); ἤδη γὰρ αὑγὴ τῆς ζόης ἀπήμβλυνται Herod. 10.4.
- - 2 αὐγαὶ ἠελίοιο or αὐγαί alone, the East, D.P. 84, 231.
  - 3 dawn, day-break, Act. Ap. 20.11, PLeid.W. 11.35.
  - 4 generally, any bright light, πυρὸς αὐγή Od. 6.305, cf. Il. 2.456; ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαί, of lightning, 13.244; βροντῆς αὐ. S. Ph. 1199 (lyr.); of a beacon, Il. 18.211, A. Ag. 9; λαμπάδος Cratin. post150; distd. from φλόξ, Chrysipp.Stoic. 2.186.
  - 5 of the eyes, ὀμμάτων αὐγαί S. Aj. 70; αὐγαί alone, the eyes, E. Andr. 1180 (lyr.), Rh. 737: metaph., ἀνακλίναντας τὴν τῆς ψυχῆς αὐ. Pl. R. 540a.
  - 6 gleam, sheen, of bright objects, αὐ. χαλκείη Il. 13.341; χρυσὸς αὐγὰς ἔδειξεν Pi. N. 4.83; ἀμβρόσιος αὐ. πέπλου E. Med. 983 (lyr.); ἠλεκτροφαεῖς αὐ. Id. Hipp. 741 (lyr.); αὐ. τῆς κρόκης Men. 561; of gems, Philostr. Im. 2.8.—Mostly poet., but freq. in Arist., chiefly in the sense of sunlight.

I

1 luz del sol gener. en plu. rayos del sol, Il.17.371, Od.6.98, 12.176, B.1.55, ἄμβροτα δ' ὅσσ' ... ἀργέτι δεύεται αὐγῇ Emp.B 21.4, πρὸς αὐγὰς ἠελίοιο Parm.B 15, ἐκ τῆς ὁράσεως προχεῖσθαί τινα εἰς αὐτὸ αὐγήν Chrysipp.Stoic.2.234.9, αὐ. ἀπὸ τοῦ ἡλίου Thphr.Ign.5, ἡλιακὴ αὐ. Aristid.Quint.69.14, τὸ πολὺ τῆς αὐγῆς ἐμαραίνετο Ach.Tat.2.10.30

• tb. de la luna h.Hom.32.12, Plu.2.658b

• como sinónimo de φῶς PMag.13.476

• dependiendo de verb. como ἰδεῖν, λεύσσειν, βλέπειν ver la luz del sol e.d. nacer ἠελίου ἴδεν αὐγάς Il.16.188, μηδ' ἐσιδεῖν αὐγὰς ὀξέος ἠελίου Thgn.426

• tb. equivalente a estar vivo ὑπ' αὐγὰς ἠελίοιο φοιτᾶν Od.2.181, ζώειν Od.15.349, ἕως τ' ἔλευσσες αὐγὰς ἡλίου A.Pers.710, βλέπουσ' ... αὐγάς E.Andr.935

• en plu. frec. el sol ἐν δυθμαῖσιν αὐγῶν a la puesta del sol Pi.I.3(4).83, fig. τὸ μέλλον ... ἥξει ξύνορθρον αὐγαῖς el futuro ... vendrá amaneciendo con el sol e.d. completamente claro, A.A.254

• tard. aurora, amanecer ἄχρι αὐγῆς Act.Ap.20.11

• πρὸς αὐγὰς ἠελίοιο al oriente D.P.84

• ἐννέα αὐγὰς ἠελίου nueve días Nic.Th.275

• ὑπ' αὐγάς c. verb. de percepción visual (ver) a la luz del día ὑπ' αὐγὰς τούσδε λεύσσουσαι πέπλους E.Hec.1154, cf. Pl.Phdr.268a, Plu.2.462d

• de aquí fig. (ver) con claridad ὑπ' αὐγὰς θεᾶσθαι πράγματα Plb.5.35.10, φύσιν Plb.10.3.1.

2 luz, resplandor de una estrella Il.22.27, del fuego Od.6.305, Hes.Th.566, A.A.9, de una antorcha u hoguera Il.18.211, del relámpago Il.13.244, Hes.Th.699, βροντῆς S.Ph.1199, ἀστραπῆς Hippol.Haer.1.7.8 (= Anaximen.A 7), φέγγους LXX 2Ma.12.9, de una lámpara, Hp.Off.3, cf. Arist.PA 658^a3.

3 brillo, fulgor, esplendor de objetos brillantes αὐ. κορύθων Il.13.341, del oro, Pi.N.4.83, ἀμβρόσιος αὐ. πέπλου E.Med.982, τῆς κρόκης Men.Fr.667.4, de gemas, Philostr.Im.2.8.5, de los dientes, Theoc.6.38.

4 brillo de la mirada ὀμμάτων S.Ai.70, Lycimn.4, Ach.Tat.1.19.1, D.P.Au.1.32

• en plu. los ojos, h.Merc.361, αὐγὰς βάλλων τέρψομαι E.Andr.1180.

5 fig. luz de la vida ξυνανύτει βίου δύντος αὐγαῖς A.A.1123, τῆς ζοῆς Herod.10.4, del alma, Pl.R.540a, de la luz divina μείναντες αὐγὴν ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν esperando la luz anduvieron en la oscuridad LXX Is.59.9, cf. Clem.Al.Fr.44, de la virtud, Meth.Symp.10.2, θεὸς αὐγὴ σοφή Sext.Sent.30.

II visión, vista ἐσορέοντι δὲ βλάπτεταί οἱ ἡ αὐγή Hp.Salubr.8, Morb.2.12.
•Etim. oscura. Se rel. c. alb. agój ‘ser de día’, agume ‘alba’ y puede tratarse de un prést.

αὐγή, ῆς (ἡ) lumière éclatante, part.

1 éclat du soleil, Il. 17, 371 ; Od. 6, 98, etc. ; au plur. rayons du soleil : ἠελίου ἰδεῖν αὐγάς, Il. 16, 188, voir les rayons du soleil, c. à d. naître ou être né ; αὐγὰς λεύσσειν, Eschl. Pers. 710 ; βλέπειν ou ἐσιδεῖν, Eur. Andr. 935 ; Alc. 667, voir les rayons du soleil ou la lumière du jour, c. à d. être vivant ; ὑπ’ αὐγὰς ἠελίοιο φοιτᾶν, Od. 2, 181 ou ζώειν, Od. 15, 349, aller et venir ou vivre à la lumière du jour ; πρὸς ou ὑπ’ αὐγὰς θεωρεῖν, ἰδεῖν, etc. Hpc. Off. 740 ; Ar. Plat. Plut. etc. examiner, voir, etc. à la lumière du jour, c. à d. en pleine lumière, à fond ; δυσμαὶ αὐγᾶν (dor. p. αὐγῶν), Pd. I. 3, 83, le coucher du soleil ; fig. βίου δύντος αὐγαί, Eschl. Ag. 1123, les rayons du couchant de la vie ; αὐγαὶ ἠελίοιο, DP. 84, 231, les rayons du soleil, pour l’Orient ; ou abs. αὐγή, NT. Ap. 20, 11, le point du jour ||

2 lueur du feu, Nic. Al. 61 ; d’ord. au plur. Il. 2, 456 ; Od. 6, 305 ; lueur d’un feu servant de signal, Il. 18, 211 ; Eschl. Ag. 9 ; des éclairs, Il. 13, 244 ; etc. ||

3 éclat des yeux, d’ordin. au plur. Soph. Aj. 70 ; d’où abs. αὐγαί, yeux (cf. lat. lumina), Eur. Andr. 1180 ; Rhes. 737 ||

4 éclat ou reflet d’un objet brillant (métal, tissu, etc.) Il. 13, 341 ; Pd. N. 4, 83 ; Eur. Med. 983, etc. ||

➳ Dor. αὐγά, Pd. ll. cc. ; Eur. Med. l. c. ; Thcr. Idyl. 6, 38, etc.

αὐγή -ῆς, ἡ, Dor. αὐγά, (stralend) licht van de zon; plur. stralen van de zon: αὐγῇς Ὑπερίονος Ἠελίοιο door de stralen van Helios, zoon van Hyperion Il. 8.480; αὐγὰς λεύσσειν de stralen van de zon zien (d.w.z. in leven zijn) Aeschl. Pers. 710; ἄχρι αὐγῆς tot het licht werd NT Act. Ap. 20.11; straling, schittering: ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή en van verre is het schijnsel te zien Il. 2.456; spec. van de ogen: ὀμμάτων ἀποστρόφους αὐγὰς ἀπείρξω ik zal de blik van mijn ogen afwenden Soph. Ai. 70; uitbr. ogen: ἐς τίνα βάλλων τέρψομαι αὐγάς; op wie zal ik met plezier mijn ogen richten? Eur. Andr. 1180; overdr.: τὴν τῆς ψυχῆς αὐγήν het oog van de ziel Plat. Resp. 540a.

αὐγή, ἡ,
1) Glanz, Schimmer, πυρός Od. 6.305 ; Aesch. Ag. 9 ; ἠελίου Il. 16.188 ; Aesch. Pers. 696 ; Pind. Ol. 3.25 u. sonst öfter ; ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο φοιτῶσι ὄρνιθες Od. 2.181, unter der Sonne leben ; ζώειν 15.340 ; ohne Zusatz ist ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο auf der Erde, Ggstz zur Unterwelt, 11.498 ; vgl. 619 ; bei Nic. Th. 275 sind ἐννέα αὐγαὶ ἠελίοιο 9 Tage ; ὑπʼ αὐγὰς ἰδεῖν, genau, bei Lichte betrachten, Plat. Phaedr. 268a ; θεωρεῖν Ar. Th. 500 ; ἄγειν, ans Licht ziehen, Ael.; Pind. sagt δυσμαὶ αὐγᾶν, Untergang der strahlenden Sonne, I. 3.83 ; übertr., βίου δύντος Aesch. Ag. 1094. Vom Blitz, Il. 13.244 ; βροντᾶς αὐγαί Soph. Phil. 1184.
2) wie Plat. αὐγῆς τὰ ὄμματα μεστά Rep. VIII.516a ; τίς σʼ ἐτύφλωσεν ; τίς ἀφείλετο λαμπάδος αὐγάς ; p. bei DL. 7.163 ; Soph. ὀμμάτων αὐγαί Aj. 70 ; Eur. Phoen. 1357 u. öfter ; αὐγαί die Augen, Rhes. 737 u. sp.D., wie Nic. Al. 442.

αὐγή

-ῆς, ἡ.

A bright light.

- 1
  Of fire Il. 2.456, Il. 9.206, Il. 18.211, 610, Il. 22.134: Od. 6.305, Od. 23.89.
- 2
  Of lightning.
  In pl. Il. 13.244.
  
  So ἵκετο Διὸς αὐγάς (the home of lightning) Il. 13.837.
- 3
  Of the gleam from polished armour: αὐγὴ χαλκείη Il. 13.341.
- 4
  Of the sun Il. 17.371, Il. 22.134: Od. 6.98, Od. 12.176.
  
  In pl. of his rays Il. 8.480, Il. 16.181, Od. 11.498, 619, Od. 15.349.
  
  So of rays from a star Il. 22.27.

For Pindar, see also: αὐγά

Number of occurrences in NT: 1
Strong 827

αὐγή, -ῆς, ἡ, [in LXX: Is 59:9 (נְגֹהָה), II Mac 12:9*;]

1. brightness

2. Later (as in MGr.; MM, s.v.), daylight, dawn: Ac 20:11 (Cremer, 118).†

SYN.: φέγγος (v. Thayer, s. φ.; DB, iii, 44a; Tr., Syn., § xlvi).

luz brillante

a símbolo de la divinidad

ὄψῃ μεγίστην αὐγὴν ἔσω ... τὸν δὲ θεὸν ὄψῃ ἐπὶ κιβωρίου καθήμενον
verás una luz muy grande dentro y verás al dios sentado sobre un cáliz P IV 1108 P LXII 33

b invocada en una licnomancia

ὁρκίζω σέ, ἱερὸν φῶς, ἱερὰ αὐγή
te conjuro a ti, sagrada luz, sagrado brillo P IV 978 P IV 979 P IV 1065 P IV 1066 P IV 1067

c ref. a Selene

χαῖρε, ἱερὰ αὐγὴ ἐκ σκότους εἰλημμένη
te saludo, sagrada luz rescatada de la oscuridad P IV 2243 P IV 2265

στὰς πρὸς αὐγὴν τῆς θεοῦ ἄντικρυς λέγε τὸν ὑμ[νικὸν λόγον
poniéndote de frente a la luz de la diosa recita la fórmula hímnica P I 70

d generada por la divinidad suprema

κακχάζοντος πρῶτον αὐτοῦ ἐφάνη Φῶς-Αὐγή
cuando se rió por primera vez apareció Luz-Brillo P XIII 165 P XIII 476 P XIII 480

αὐγή , ῆς: beam, gleam, glow; esp. of the sun, ὑπʼ αὐγὰς Ἠελίοιο, Od. 2.181.

αὐγή

- - 1the light of the sun, sunlight, and in pl. his rays or beams, Hom.; ὑπʼ αὐγὰς ἠελίοιο, i.e. still alive, Od.; so, αὐγὰς ἐσιδεῖν, λεύσσειν, βλέπειν Theogn., Aesch., Eur.; but, ὑπʼ αὐγὰς λεύσσειν or ἰδεῖν τι to hold up to the light and look at, Eur.; κλύζειν πρὸς αὐγάς to rise surging towards the sun, Aesch.:—metaph., βίου δύντος αὐγαί lifeʼs setting sun, " Aesch.:— αὐγή the dawn, day-break, NTest.
  - 2generally, any bright light, as of fire, Hom.; of lightning, Il.; of the eyes, Soph.; hence αὐγαί, like Lat. lumina, the eyes, Eur.
  - 3any gleam on the surface of bright objects, sheen, αὐγὴ χαλκείη Il.; αὐγὰ πέπλου Eur.

Menu

Word wheel

αὐγή

Saved

Recent