αὐτοαλήθεια
la verdad en sí o absoluta en lit. crist.
ἄρτον δὲ ἀληθινὸν καλεῖ ἐκεῖνον ... ὅτι τύπος ἦν, οὐκ αὐ.
ἔστι δὲ αὐ. ὁ θεὸς ἡμῶν
αὐτοδικαιοσύνη ἐστὶν ὁ σωτήρ, αὐ.
αὐτο·αλήθεια, ας (ἡ) la vérité en soi, la vérité absolue, en parl. de Dieu, Orig.