ἀϋτμήν
ἀϋτμήν, breath, blast
ἀϋτμήν, ένος, ὁ,
- = ἀϋτμή, χέ’ ἀϋτμένα Il. 23.765; ἀνέμων ἐπʼ ἀϋτμένα χεῦεν Od. 3.289.
1 respiración, aliento
κὰδ δ' ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ' ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεύς
2 soplo
Ζεὺς ... ἀνέμων ἐπ' ἀϋτμένα χεῦε
ἀϋτμήν, ένος (ὁ) [ᾰῡ] souffle du vent, Il. 23, 765 ; Od. 3, 289.
Étym. cf. le préc.
ἀϋτμήν, ένος, ὁ, = ἀϋτμή, vom Winde, Od. 3.289 ; vom Hauch des Laufenden, Il. 23.765.
ἀϋτμήν
-ένος, ὁ
[cf. ἀϋτμή.]
- 1
Breath Il. 23.765.
- 2
Of the blowing of the winds Od. 3.289.
- 1
ἀϋτμήν , ένος: breath, blast; of men and winds, Il. 23.765, Od. 3.289.