αὐτοπαράκλητος
que actúa espontáneamente de pers., Chrys.M.52.701, BGU 547.6 (VI d.C.).
αὐτο·παράκλητος, ος, ον, qui s’exhorte lui-même, d’où qui agit spontanément, Chrys.
Étym. αὐ. παρακαλέω.
que actúa espontáneamente de pers., Chrys.M.52.701, BGU 547.6 (VI d.C.).