βακχεία
1 bacanal, fiesta en honor de Baco
σφᾶς ... παύσω κακούργου τῆσδε βακχείας
les haré dejar esas bacanales perversasπερὶ τὴν βακχείαν εἶχεν
estaba en la bacanalἡ Διονύσου β.
τὸν τόπον ἐν κύκλῳ κατεῖχε β.
τὴν μαντικὴν καὶ τὴν βακχείαν ἀπορρίψας
γυναῖκας ... δώματ' ἐκλελοιπέναι πλασταῖσι βακχείαισιν
ἐκερτόμει θεὸν σάς τε βακχείας
se burlaba del dios y de tus bacantesἡ τῶν ἐκφρόνων βακχειῶν ἴασις
2 frenesí, delirio
βακχεία κακή
πᾶσα ... β. ... ἐστὶν ἐν τοῖς αὐλοῖς
ἡ τῶν ἀνθρωποθυσιῶν β.
βακχία· μανία
• fig. furor, embriaguez
ἔξωθεν ἕκαστος ἔπινεν· ἐν δὲ βακχίῃ<σιν> ...
ὅ δ' ἡδον δοὺς ἔς τε βακχείαν πεσών
πάντες ... κεκοινωνήκατε τῆς φιλοσόφου μανίας τε καὶ βακχείας
β. ... τῶν λόγων
τῆς διαβολικῆς ἐκείνης ἐλευθέρωσε βακχείας
1) Bacchusfest, auch im plur., Eur. Bacch. 215 u. Sp.
2) (Bacchische) Begeisterung ; ἡ φιλόσοφος β. Plat. Symp. 218b ; vgl. Legg. VII.790e ; so Sp., bes. Plut.
3) bei Aesch. Ch. 687, die Bacchantin.