βίσων
βίσων, bison
βίσων [ῐ], ωνος, ὁ,
- bison, Paus. 10.13.1, Opp. C. 2.160.
bisonte europeo, Bos bonasus o europaeus Paus.10.13.1, Opp.C.2.160.
•Prést. del germánico previo paso por el lat., cf. aaa. wisunt.
βίσων, ωνος (ὁ) [ῐ] bison (Bos biso L.) bœuf sauvage, Opp. C. 2, 160 ; Paus. 10, 13.
βίσων, ωνος, ὁ, Auerochse od. wilder Ochse, soll vom Lande der Bistonen benannt sein ; ist wohl deutschen Ursprungs, Wisand, von Bisam ; Paus. 10.13 ; Opp. C. 2.159. Vgl. βόνασος.