βαθυχρήμων
βᾰθυ-χρήμων, ον, gen. ονος,
- = βαθύπλουτος, Man. 4.66.
afincadamente rico, muy opulento
βιοτή
βαθυ·χρήμων, ων, ον, gén. ονος [ᾰῠ̄] aux richesses immenses (litt. profondes), Man. 4, 66.
Étym. β. χρῆμα.
βαθυχρήμων, sehr reich, Maneth. 4.66 u. öfter.