βαθύστερνος
βαθύστερνος, deep-chested
βᾰθύ-στερνος, ον,
- deep-chested, λέων Pi. I. 3.12; β. αἶα deep-bosomed earth, Cypr. Fr. 1; χθών Pi. N. 9.25; πόντος Orph. H. 17.3.
de amplio pecho
αἶα
χθών
πόντος
λέων
βαθύ·στερνος, ος, ον [ᾰ] à la poitrine profonde, en parl. d’un lion, Pd. I. 3, 12 ; p. anal. au sein profond, en parl. de la terre, Hom. fr. 4, 23 ; Pd. N. 9, 25 ; Orph. H. 25, 6 ; de la mer, Orph. H. 16, 3 ; 73, 3.
Étym. β. στέρνον.
βαθύστερνος, mit starker Brust, λέων Pind. I. 3.12 ; χθών N. 9.25 ; αἶα, die breite Erdfläche, Homer. frg. 23, u. so öfter bei Sp., z.B. Orph. H. 25.6.
βᾰθύστερνος, -ον
- 1deep bosomed, deep chested κοίλᾳ λέοντος ἐν βαθυστέρνου νάπᾳ (βαθυστέρνῳ e Σ Bergk: i. e. in Nemea) I. 3.12 met., τὰν βαθύστερνον χθόνα N. 9.25
βαθύστερνος
στέρνον
- deep-chested, λέων Pind., cf. βαθύκολπος.