βαθύσχοινος
βαθύσχοινος, deep-grown with rushes
βᾰθύ-σχοινος, ον,
- deep-grown with rushes, Ἀσωπός Il. 4.383; χλόη Babr. 46.2.
de densos juncales
Ἀσωπός
Μέλητος
ποίη
βαθύ·σχοινος, ος, ον [ᾰ] aux joncs épais, aux hautes herbes, Il. 4, 383 ; Hh. 9, 3 ; Nonn. D. 7, 171.
Étym. β. σχοῖνος.
βαθύσχοινος, mit hohem Schilf, Hom. einmal, Ἀσωπόν Il. 4.383 ; Sp.
βαθύσχοινος
[βαθύς + σχοῖνος.]
With banks thickly set with rushes: Ἀσωπόν Il. 4.383.
βαθύσχοινος : deep (grown) with reeds, Il. 4.383†.
βαθύσχοινος
- deep-grown with rushes, Il.