βουκολία
βουκολία, a herd of cattle
βουκολ-ία, ἡ,
- herd of cattle, h.Merc. 498, Hes. Th. 445, Hdt. 1.114.
- II tending of cattle, A.R. 1.627 (pl.).
- III perh. = βουκολεῖον, Crates Gramm. ap. Ath. 6.235c.
- IV = κακολογία, Hsch.
I rebaño de ganado vacuno, boyada Hes.Th.445.
II abstr.
1 pastoreo, apacentamiento de las boyadas
βουκολίας τ' ἐπέτελλεν
y le encomendó el pastoreo de sus boyadas
2
β.· κακολογία
III local
1 establo de ganado vacuno, boyera o quizá simplemente pasto Hdt.1.114, Stud.Pal.10.252.11 (VI d.C.).
2 el Establo prob. sede (o una de sus dependencias) del
ἄρχων βασιλεύς
en Atenas
βουκολία, ας (ἡ) troupeau de gros bétail ; Hh. Merc. 498 ; Hés. Th. 445 ; cf. Hdt. 1, 114 (p.-ê. au sens de « étable »).
Étym. βουκόλος.
βουκολία, ἡ, Rinderherde, H.h. Merc. 498 ; Hes. Th. 346 ; Her. 1.114 (od. Stall ?); Crat. bei Ath. VI.235c ; allgemein, Vermögen ?
βουκολία
- Ia herd of cattle, Hhymn., Hes.
- IIa byre, ox-stall, Hdt.