γιγνώσκω
γιγνώσκω, γιγνώσκω, γνώσομαι, ἔγνων, ἔγνωκα, ἔγνωσμαι, ἐγνώσθην, perceive, recognize, know
- come to know, perceive, and in past tenses, know, c. acc., Il. 12.272, etc.; as dist. fr. οἶδα know by reflection, γιγνώσκω, = know by observation, γνόντες δὲ εἰδότας περιορᾶν Th. 1.69; ἐγὼ δʼ οἶδʼ ὅτι γιγνώσκετε τοῦτον ἅπαντες D. 18.276; χαλεπόν ἐστι τὸ γνῶναι εἰ οἶδεν ἢ μή it is hard to perceive whether one knows or not, Arist. APo. 76a26; discern, distinguish, recognize, ὄφρʼ εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα Il. 5.128; ἀσπίδι γιγνώσκων by his shield, ib. 182; ironically, εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται he will learn him to his cost, 18.270; νῦν ἔγνων τὸν Ἔρωτα Theoc. 3.15: sts. c. gen., γνώτην ἀλλήλων were aware of . ., Od. 21.36, cf. 23.109.
- 2 folld. by relat. clauses, γιγνώσκω δʼ ὡς . . I perceive that . ., 21.209; ἔγνως ὡς θεός εἰμι Il. 22.10; ἔγνωκας ὡς οὐδὲν λέγεις Ar. Nu. 1095; γ. ὅτι . . Heraclit. 108, A. Pr. 104, 379, etc.; ἵνʼ εἰδῆτε ὑμεῖς καὶ γνῶτε ὅτι . . D. 21.143; γνώμεναι εἴ μιν . . φοβέουσι Il. 21.266; γ. τί πέπονθε πάθος Pl. Phlb. 60d: c. acc. and relat. clause, Τυδείδην δʼ οὐκ ἂν γνοίης, ποτέροισι μετείη Il. 5.85; γ. θεοὺς οἵτινές εἰσι Heraclit. 5; Σωκράτην γ. οἷος ἦν X. Mem. 4.8.11; τοὺς Πέρσας γ. ὅτι . . Id. Cyr. 2.1.11; also ἀλλοτρίας γῆς γ. ὅτι δύναται φέρειν Id. Oec. 16.3: c. part., ἔγνων μιν . . οἰωνὸν ἐόντα perceived that he was . ., Od. 15.532; γνόντες οὐδεμίαν σφίσι τιμωρίαν οὖσαν Th. 1.25; ἔγνωκα . . ἠπατημένη S. Aj. 807; ἔγνων ἡττημένος I felt that I was beaten, Ar. Eq. 658; χρυσῷ πάττων μʼ οὐ γιγνώσκεις Id. Nu. 912, cf. Antipho 5.33, X. Cyr. 7.2.17: c. gen., ὡς γνῶ χωομένοιο when he was aware of . ., Il. 4.357, cf. Pl. Ap. 27a: c. inf., ἵνα γνῷ τρέφειν τὴν γλῶσσαν ἡσυχεστέραν S. Ant. 1089: c. acc. et inf., recognize that . ., Th. 1.43, etc.; take a thing to mean that . ., Hdt. 1.78: c. dupl. acc., perceive or know another to be . ., οἵους γνώσεσθε τοὺς ἀνθρώπους X. An. 1.7.4: abs., ὁ γιγνώσκων the perceiver, opp. τὰ γιγνωσκόμενα the objects perceived, Pl. R. 508e; also ὁ γ. one who knows, a prudent person, ib. 347d:—Pass., εἰ γνωσθεῖεν ᾧ . . if it were known of them in what . ., Id. Prt. 342b.
- II form a judgement, think, ταὐτά Hdt. 9.2; τἀναντία τούτοις γ. X. HG 2.3.38; οὕτω γ. Id. An. 6.1.19; τὰ δίκαια γ. Lys. 22.2; ἃ γιγνώσκω λέγειν ( = τὴν γνώμην λ.) D. 4.1; περὶ τῆς βοηθείας ταῦτα γιγνώσκω Id. 1.19; τοῦτο γιγνώσκων, ὅτι . . Men. 572, cf. 648; ὡς ἐμοῦ ἀγωνιουμένου οὕτω γίγνωσκε X. Cyr. 2.3.15: abs., αὐτὸς γνώσῃ see thou to that, Pl. Grg. 505c; esp. in dialogue, ἔγνων I understand, S. Aj. 36; ἔγνως you are right, Id. Tr. 1221, E. Andr. 883; ἔγνωκας; Lat. tenes? Nausicr. 1.5; judge, determine, decree that . ., c. acc. et inf., Hdt. 1.74, 6.85, Isoc. 17.16: c. inf., determine to . ., And. 1.107:— Pass., to be pronounced, of a sentence or judgement, Th. 3.36; παρανόμως γνωσθεῖσα δίαιτα D. 33.33, cf. 59.47; κρίσις ἐγνωσμένη ὑπό τινος Isoc. 6.30.
- 2 Pass., of persons, to be judged guilty, A. Supp. 7; γνωσθέντα ζημιοῦσιν οἱ νόμοι Arist. Rh.Al. 1431b30; τεθνάτω ἐὰν γνωσθῇ, ἐὰν δὲ φυγὴ γνωσθῇ, φευγέτω IG 1(2).10.29.
- 3 pf. Pass. with act. sense, ὡμολόγηκεν ὑμᾶς ὑπάρχειν ἐγνωσμένους are determined, D. 18.228 (sed leg. ἡμᾶς).
- III know carnally, Men. 558.5, Heraclid. Pol. 64, LXX Ge. 4.1, al., Ev.Matt. 1.25, Plu. Galb. 9, etc.
- IV γ. χάριν, = εἰδέναι χάριν, D.C. 39.9.
- B causal, make known, celebrate, γνώσομαι τὰν ὀλβίαν Κόρινθον Pi. O. 13.3 acc. to Sch. ad loc., v. dub. (Root γνω-, cf. Skt. jānāmi, jñātas, Lat. gnosco, gnotus, etc.)
I gener.
1 conocer
a) c. ac. de pers.
γιγνώσκω σε, θεά
γνῶθι σαυτόν
conócete a ti mismoὀλεῖς με, γιγνώσκω σε
causarás mi ruina, te conozco (sé que vas a perderme)γιγνώσκετε τοῦτον ἅπαντες
μαθόντες οὐδὲν πλεῖον ἢ 'μὲ γ.
no habiendo aprendido otra cosa que a conocerme los plagiariosὅτε δὴ γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἠΰν ἐόντα
como iba conociendo que era el ínclito vástago de un diosγίνωσκε δέ με ... εἰληφότα τὰ ζεύγη
οὔ τι γινώσκων θεοὺς ... οἵτινές εἰσι
Σωκράτην γιγνωσκόντων, οἷος ἦν
de los que conocían a Sócrates, cómo eraΠέρσας γιγνώσκων ὅτι οὕτως ὡπλισμένοι εἰσίν
b) c. ac. de abstr. conocer, saber
αὐτοὶ τόδε που γιγνώσκετε
οὐδάμα πὦσλον ... γινώσκοντες
οὐδὲ μαθόντες γινώσκουσιν (τοιαῦτα)
ὁ Θεὸς τὰ ὄντα γινώσκει
c) c. or. complet.
γιγνώσκω δ' ὡς ... ἱκάνω
γ. ὅτι σοφόν ἐστι
οἵους ... γνώσεσθε τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ ὄντας ἀνθρώπους
sabréis qué clase de hombres sonγ. σε θέλω ὅτι
quiero que sepas que, te hago saber queγνῶναί σε θέλω ὅτι
d) abs.
πᾶς ... ὁ γιγνώσκων
todo hombre sabio, prudenteὁ γιγνώσκων
el que conoce op. τὰ γιγνωσκόμενα ‘los objetos de conocimiento’εἰ δὲ λέγεις τὸν πιστεύοντα καὶ γ.
e) en v. pas. c. or. complet. ser conocido, saberse
γνωσθήσει ποτ' Ἀθηναίοις οἷα διδάσκεις
algún día se sabrá entre los atenienses qué cosas enseñasεἰ γνωσθεῖεν ᾧ περίεισιν
ἡμᾶς ... ἐγνωσμένους ... λέγειν
se ha sabido que nosotros hablamosἂν γνωσθῇ καθ' ὅν τινα τόπον
si se supiera en qué lugar
2 en aor. (a veces fut.) enterarse, darse cuenta, advertir, reparar en, aprender
a) c. ac. compl. dir. sólo
ὄφρα κ' ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον
γυναικῶν γνώομεν ἰθύν
descubramos la intención de las mujeresγνόντες τῶν συμφορῶν ... τὸ μέγεθος
haciéndose conscientes de la dimensión de sus calamidadesἔγνων ... οἰωνὸν ἐόντα
advertí que era un águilaοὐδέ νύ πώ με ἔγνως ὡς θεός εἰμι
ni siquiera te diste cuenta de que soy una diosaφιάλαν, ἃν οὐδεὶς ἐδύνατο γνώμειν ἐκ τίνος ἐστι
ἐγνώσθη ἡ βουλή
su plan fue descubiertoφυλάττεσθαι ... μὴ γνωσθείη παρὰ τῆς δεσποίνης
b) c. constr. de part. concert. c. un gen.
ὡς γνῶ χωομένοιο
al darse cuenta de su iraἆρα γνώσεται ... ἐμοῦ χαριεντιζομένου;
παθὼν δέ τε νήπιος ἔγνω
el simple aprende con el sufrimientoὅτε δὴ 'γνων ... ἡττημένος
ἐπειδὰν γνῶσιν ἀπιστούμενοι
en cuanto se enteran que no se confía en ellos
• en v. pas.
τετελευτηκότα γνωσθῆναι
se le encontró muerto
c) c. inf.
ἵνα ... γνῷ τρέφειν τὴν γλῶσσαν ἡσυχωτέραν
para que aprenda a cultivar un lenguaje más moderado
d) c. or. interr. indir. o complet.
γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι
ἔγνων ὡς θεὸς ἦσθα
ἵν' ... γνῶθ' ὅτι
γνῶθι πῶς ἄλλῳ κέχρηται
χαλεπὸν δ' ἐστὶ τὸ γνῶναι εἰ οἶδεν ἢ μή
γνώσῃ πῶς
aprenderás cómo
e) abs.
ἔγνων, Ὀδυσσεῦ
yo me dí cuenta, Odiseo
f) fig. advertir el efecto de una acción sobre la propia persona, comprobar, experimentar sobre uno mismo
εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται
γνώσεται δὲ τὸν Διὸς Διόνυσον
νῦν ἔγνων τὸν Ἔρωτα
3 en perf. estar enterado, saber
εὖ νιν (καιρόν) ἔγνωκεν
bien sabe (la ocasión propicia)ἔλεγε καὶ αὐτὸς μὲν ἐγνωκέναι (τὸ πᾶν)
dijo que estaba enterado (de todo)οὔκουν ἀτελὴς ὁ ἐγνωκὼς τὸ τέλειον
οἱ ἐγνωκότες
los que poseen la sabiduríaἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη
me he dado cuenta, e.e., sé que he sido engañada por el hombreἆρα δῆτ' ἔγνωκας ὡς οὐδὲν λέγεις;
¿pero te das cuenta de que no dices nada?
4 ref. a palabras, pensamientos, situaciones entender, comprender
ἐγνωκέναι τὸ ῥηθέν
ἔδειξα ... οὕτω γινώσκοντα τὸν Ἱπποκράτην
he demostrado que así lo entiende Hipócrates
• abs. γιγνώσκω, φρονέω Od.16.136,
Ζεὺς δ' ἄφθιτα μήδεα εἰδὼς γνῶ
ἔγνως
has comprendido, estás en lo ciertoγνοὺς δὲ ἐκεῖνος κελεύει ...
ἔγνωκας
has acertado (un enigma)
II en cont. que implican un conocimiento anterior
1 gener. en pres. o fut. en cont. o constr. disyuntiva distinguir, discernir
ὄφρ' εὖ γιγνώσκῃς ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα
para que distingas a un dios de un hombreοἱ τά τε δεινὰ καὶ ἡδέα σαφέστατα γιγνώσκοντες
Τυδεΐδην δ' οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη
no podrías distinguir con qué bando va el Tididaἐκ τῆς προκειμένης ἐφόδου γνωσθήσεται πότερον ...
• medic., sólo pres. reconocer, diagnosticar
ἅπερ (τρώματα) ... ἐστὶν ὁρώντα γινώσκειν
(heridas) que precisamente es posible reconocer con la vistaἢν ... γινώσκῃς ἔμπυον γινόμενον
ἢν δέ τι τῶν εἰρημένων πλεονάζῃ, χρὴ γινώσκειν ὅτι ...
2 gener. aor. (o fut.) reconocer c. ac.
αὐτίκα δ' ἔγνω Παλλάδ' Ἀθηναίην
ἴχνια γὰρ ποδῶν ... ῥεῖ' ἔγνων ἀπιόντος
οὐδέ σ' ἐγώ γε πρὶν ἔγνων
τὸν μὲν ἐσελθόντ' ἔγνον ὀφθαλμοὶ πατρός
ὄρνιθας γνῶναι
reconocer los pájaros (que sirven para dar un presagio)γνῶ ... ἔργα θεῶν
ἵνα ... γνῷ ... ἣν ἄτην
τὴν φωνὴν γνοὺς αὐτοῦ
• c. gen. ἀλλήλων reconocerse mutuamente
οὐδὲ ... γνώτην ἀλλήλων
• en v. pas.
Ὀρέστης ... ἐγνώσθη δ' ὑπὸ γέροντος
ἐπὶ πλέον ἔτι ἐγνώσθη ἡ πρόνοια αὐτοῦ
(pero cuando murió) todavía fue más reconocida su capacidad de previsiónΚᾶρες ἐφάνησαν, γνωσθέντες τῇ τε σκευῇ
• en v. med. del aor. sigm. sent. pas.
ἀριφραδέες τελέθουσιν γνώσασθαι κύκλοι
las órbitas resultan fáciles de reconocer
• en pres. c. matiz de repetición
γίγνωσκε δ' ἄρα φρεσὶ πάσας
y a todas (las criadas) las iba reconociendo en su corazónπῶς ψε καὶ γινώσκομες;
¿cómo les reconocemos?ἀσπίδι γιγνώσκων
reconociendo (al Tidida) por el escudo
III rel. c. la opinión, el juicio
1 formarse una opinión, pensar, juzgar
οἵ περ ... ταὐτὰ ἐγίνωσκον
ellos precisamente pensaban lo mismoὀρθῶς γιγνώσκειν περὶ τοῦ μὴ ἐπεξιέναι
tener una opinión acertada sobre la negativa a partir
• c. part. concert. c. el suj.
ἕως μὲν οὖν ... ἐγίγνωσκέ μου καταψευσάμενος
mientras que él pensaba que me estaba engañando
• c. interr. indir.
αἰ τὸ[ν] ὅρκον παρβαίνοιαν, γνμαν τὸρ ἰ[α]ρομάορ
que los hiaromaos de Olimpia juzguen si han violado el juramento
• c. doble ac. considerar como
ταύτην γὰρ ἀγαθὸν πρῶτον ... ἔγνωμεν
ἔνθεα δ' ἔργα γνωσῆθ' ἀθανάτας ἄξια τῶδε ναῶ
τὰ ἐκείνου σωφρόνως ἔγνωκεν ἀπαραίτητα πτώματα
2 tomar una decisión, decidir, decretar
τὰ δίκαι' ... γινώσκειν
tomar una decisión justaπερὶ τῶν αἰτημάτων ... οὕτως γεινώσκω
• abs.
γινώσκειν δὲ ἀγαθοῦ
del sabio es propio tomar una decisiónαὐτὸς γνώσῃ
• c. interr. indir.
σὺ δ' αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ
decide ya tú mismo a quién quieres enviarγνῶναί τ' ἔπειτ', ἀρχαῖον ὄνειδος ... εἰ φεύγομεν, Βοιωτίαν ὗν
y que decidan luego si nos libramos del viejo oprobio de la ‘cerda beocia’
• c. inf. no concert.
Ἀλυάττεα γὰρ ἔγνωσαν δοῦναι τὴν θυγατέρα
decidieron que Aliates entregara a su hijaἔγνωσαν ... καταδέξασθαι
• en v. pas. ser decretado, ser pronunciado, ser tomada una decisión
ὠμὸν τὸ βούλευμα καὶ μέγα ἐγνῶσθαι
(κρίσις) ὑπὸ μὲν τῶν ἐχθρῶν ἐγνωσμένη
sentencia decretada por los enemigos
• impers. ἔγνωσται c. inf. está decidido
ἀποθανεῖν μὲν οὖν ἔγνωσται
3 en v. pas. c. suj. de pers. ser encontrado culpable
οὔτιν' ... δημηλασίαν ... γνωσθεῖσαι
a ninguna suerte de destierro sentenciadas por el pueblo
IV sent. fís., c. ac. de pers. conocer carnalmente, mantener relaciones sexuales euf. por poseer
ὁ δέ μ' ἠκολούθησεν ... ἔπειτα ... ἔγνω μ'
τάς τε κόρας πρὸ τοῦ γαμίσκεσθαι αὐτὸς ἐγίνωσκεν
• gener.
Αδαμ δὲ ἔγνω Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ
• en v. med. mismo sent.
εἰ δέ με γνώσεταί τις αἰσχρῶς
V factit. dar a conocer, celebrar, cantar
γνώσομαι τὰν ὀλβίαν Κόρινθον
VI χάριν γνῶναι mostrar agradecimiento, dar las gracias, ser reconocido
πολλὴν γνοῦσα χάριν
• c. dat.
χάριν τῇ τε βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ ... ἔγνω
χάριν ἐγνωκέναι
•Pres. c. red. y suf. -σκ- de *gnHu̯3- en grado ø alargado c. ō analóg., cf. lat. nōscō, que c. otros vocalismos ha dado gót. kann, lituan. pažintas, ags. cnāwan.
1. door waarneming of ondervinding te weten komen, leren kennen, opmerken, ook kennen, weten (vooral aor. en perf.), met acc.:
2. herkennen, onderscheiden, inzien, begrijpen, met acc.:
3. van oordeel zijn, oordelen, met acc. v.h. inw. obj. of adv.:
1) kennen lernen, erkennen, wahrnehmen, nach Plat. Theaet. 209e = ἐπιστήμην λαβεῖν ; Ggstz δοξάζω Rep. V.476d. Von Hom. an überall ; absolut, γιγνώσκω, φρονέω· τά γε δὴ νοέοντι κελεύεις, ich verstehe, ich begreife, Od. 16.136, 17.193, 281 ; mit accus., εὖ νύ τις αὐτὸν γνώσεται, er wird ihn (zu seinem Schaden) kennen lernen, Il. 18.270 ; vgl. Theocr. 3.15 ; τοὺς αἰτίους Plat. Phaed. 116c ; τὴν φωνήν, erkennen, Prot. 3100 ; οἵους αὐτούς, für was für Leute ihr sie ansehen, erkennen werdet, Xen. An. 1.7.4 ; τινός, Od. 23.109 ἦ μάλα νῶι γνωσόμεθʼ ἀλλήλων καὶ λώιον ; 21.36 οὐδὲ τραπέζῃ γνώτην ἀλλήλων ; Il. 4.357 ὡς γνῶ χωομένοιο, als er bemerkte, daß der Andere zürnte, s. Scholl. Aristonic. u. vgl. Sengebusch Ariston. p. 6 sq.; vgl. Xen. Oec. 16.3 ; ἐμοῦ ποιοῦντος Cyr. 7.2.18. Gew. folgt ὅτι, auch ὡς, Od. 21.209 ; εἰ Il. 21.266 ; ἔγνω τὸν Ἡσίοδον ὅτι ἦν σοφός Plat. Rep. V.466c ; c. partic., ἔγνων μιν ἐσάντα ἰδὼν οἰωνὸν ἐόντα Od. 15.532 ; γνόντες οὐδεμίαν σφίσι τιμωρίαν οὖσαν, daß sie keine Hilfe bekämen, Thuc. 1.25 ; Xen. Hell. 3.1.9 ; ἔγνων ἡττημένος, ich merkte, daß ich besiegt sei, Ar. Eq. 658 ; γιγνώσκω ἀπιστούμενος Xen. Cyr. 7.2.17. – S. v. a. wiedererkennen, ἀναγνωρίζειν, Hom. Il. 15.241 νέον δʼ ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφὶ ἐγιγνώσκων ἑτάρους, s. Scholl. Aristonic.
2) Uebh. wissen, einsehen, πᾶς ὁ γιγνώσκων, jeder Kluge, Plat. Rep. I.347d, wie Sp. auch χάριν γιγνώσκειν für εἰδέναι sagen.
3) meinen, urteilen, εἴ τις οἴεται – οὐκ ὀρθῶς ἔγνωκεν Dem. 4.29 ; ἐγνώκασι, τὸν θάνατον πᾶσι κοινὸν εἶναι Xen. An. 3.1.43 ; vgl. Cyr. 2.2.23 ; ὀρθῶς περί τινος Thuc. 2.22 ; Isocr. 4.139 u. sonst ; von richterlicher Entscheidung, erkennen, Her. 6.85 ; τὰ δίκαια Dem. 19.240 ; ἡ παρανόμως γνωσθεῖσα δίαιτα, widerrechtlich gefälltes Erkenntnis der Schiedsrichter, Dem. 33.33 ; κρίσις ἐγνωσμένη ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν Isocr. 6.30 ; bei Aesch. Suppl. 7 = verurteilen ; auch von den Beschlüssen des Rats u. der Gesetzgeber, χαλεπόν τι γ. περί τινος, hart gegen jem. verfahren, Dion.Hal. 54.7 ; übh. beschließen, bestimmen, c. acc. u. inf., Her. 1.74 ; vgl. Aesch. Spt. 632 σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖς ; ἐγνωσμένον ἐστί, es ist beschlossen, Luc. Nigr. 3.
4) erkennen, vom Beischlaf, Callim. ep. 58.3 ; Plut. Alex. 21 u. öfter ; NT, z.B. Matth. 1.25 u. a.Sp., bes. K.S.
5) Pind. braucht faktitiv γνώσομαι Κόρινθον, ich will bekannt machen, preisen, Ol. 13.3, wie man auch 6.89 erkl.: πρῶτον μὲν Ἥραν κελαδῆσαι γνῶναί τʼ ἔπειτα – εἰ φεύγομεν.
[redup. fr. γνω-.]
2 sing. fut. in mid. form γνώσεαι Il. 2.367, Il. 10.88: Od. 16.310. γνώσῃ Il. 2.365.
3 sing. -εται Il. 8.17, Il. 18.270.
1 pl. -όμεθα Od. 23.109.
2 pl. -εσθε Il. 23.497, Il. 24.242.
Aor. ἔγνων Il. 11.526, Il. 13.72: Od. 15.532, Od. 19.475.
2 sing. ἔγνως Il. 20.20, Il. 22.10: Od. 13.299, Od. 17.273.
3 sing. ἔγνω Il. 1.199, Il. 13.66, Il. 16.530, Il. 17.32, etc.: Od. 1.3, Od. 5.444, Od. 7.234, Od. 11.91, etc. γνῶ Il. 4.357, Il. 7.189, Il. 10.358, Il. 11.439, Il. 16.119, 658: Od. 19.468.
3 dual γνώτην Od. 21.36.
3 pl. ἔγνωσαν Od. 10.397.
Subj. γνώω Od. 14.118, Od. 17.549.
2 sing. γνώῃς Il. 23.487. γνῷς Od. 22.373.
3 sing. γνώῃ Il. 24.688: Od. 17.556. γνῷ Il. 1.411, Il. 16.273.
2 dual γνῶτον Od. 21.218.
1 pl. γνώομεν Od. 16.304. γνῶμεν Il. 22.382.
3 pl. γνώωσι Il. 1.302, Il. 23.610, 661, Il. 24.688. γνῶσι Il. 6.231.
Opt. γνοίην Il. 3.235.
2 sing. γνοίης Il. 3.53, Il. 5.85, Il. 14.58: Od. 15.537, Od. 17.164, Od. 19.310, Od. 20.237, Od. 21.202.
3 sing. γνοίη Il. 17.630: Od. 13.192, Od. 16.458, Od. 17.363.
3 pl. γνοῖεν Il. 18.125.
Imp. pl. γνῶτε Il. 19.84.
Infin. γνώμεναι Il. 2.349, Il. 21.266, 609: Od. 1.411. γνῶναι Od. 2.159, Od. 13.312, Od. 24.159. (ἀνα-, δια-, ἐπι-.)
- 1
- a
To perceive, mark, remark, note, find, see, know: ἣν ἄτην Il. 1.411 = Il. 16.273, Διὸς τάλαντα Il. 16.658. Cf. Il. 12.272, Il. 16.119, 362, Il. 19.84.
- b
With acc. and complementary pple.: γιγνώσκω Ἄρηα κοιρανέοντα Il. 5.824. Cf. Il. 14.154, Il. 17.84: Od. 15.532, Od. 17.549, 556.
With pple. alone: ὅτε γίγνωσκε θεοῦ γόνον ἐόντα Il. 6.191: γνῶναι τὸν ἐόντα (that it was he) Od. 24.159.
With a sim. pple. in genit.: ὡς γνῶ χωομένοιο Il. 4.357.
With adj.: γνῶ. ἄνδρας δηΐους (that they were . . .) Il. 10.358.
- c
With acc. and dependent clause: γιγνώσκω σε, ὅττι . . . Il. 24.563. Cf. Il. 5.85.
With clause only: γνώμεναι εἰ . . . Il. 2.349. Cf. Il. 2.365, Il. 3.53, Il. 6.231, Il. 8.17, Il. 14.58, Il. 18.125, Il. 21.609, etc.: γνοίης χʼ οἵη ἐμὴ δύναμίς [ἐστιν] Od. 20.237. Cf. Od. 3.166, Od. 8.299, Od. 17.269, 363, Od. 22.373, etc.
- d
Absol.: ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε Il. 1.302. Cf. Il. 1.333 = Il. 8.446, Il. 13.66, Il. 22.296, Il. 23.487, Il. 24.242: γιγνώσκω, φρονέω Od. 16.136 = Od. 17.193 = 281, Od. 17.273, Od. 19.160.
- a
- 2
To gain knowledge of, get to know, learn: Τρώων νόον Il. 22.382. Cf. Od. 1.3, Od. 16.304.
To get to know, make the acquaintance of (a person) Od. 1.411.
So with genit.: ἀλλήλων Od. 21.36.
To become aware of the presence of, discover (a person) Il. 24.688 (twice), 691.
To experience, find: φιλότητα Od. 15.537 = Od. 17.164 = Od. 19.310.
- 3
- a
To have knowledge, know: ὅσσον ἔγωγε γιγνώσκω Il. 13.223.
With dependent clause: γιγνώσκων ὅ τʼ ἄναλκις ἔην θεός Il. 5.331. Cf. Il. 5.433: Od. 21.209.
- b
In aor., to know: ἔγνως ἐμὴν βουλήν (knowest) Il. 20.20.
To know (a person): αἴ κέ ποθι γνώω τοιοῦτον ἐόντα
(in case I may find that I know him, seeing he was such a one, i.e. such as to be likely to be known) Od. 14.118.
- a
- 4
To distinguish, discern: ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα Il. 5.128. Cf. Il. 13.72.
With acc. and dependent clause: ἵππους οἳ δεύτεροι οἵ τε πάροιθεν Il. 23.497.
- 5
To know (a person or thing) for what he or it is, know the nature of, know: εὖ σε γιγνώσκων Il. 22.356. Cf. Il. 17.32 = Il. 20.198, Il. 18.270: ἔγνω [ποταμόν]
(i.e. recognized him for a god) Od. 5.444, καλάμην γιγνώσκειν (i.e. can judge from that what I was) Od. 14.215. Cf. Od. 2.159, Od. 16.310.Sim.: θεὸν ἔγνω (knew that it was a god) Od. 1.420.
Absol., to recognize one’s claim, hold it good Il. 23.661.
- 6
To know again, recognize, know: Ἀθηναίην Il. 1.199. Cf. Il. 3.235, Il. 5.182, 815, Il. 7.189, Il. 10.88, Il. 11.111, 526, 651, Il. 14.475, Il. 15.241, Il. 16.639, Il. 17.334, Il. 24.698: φᾶρος Od. 7.234. Cf. Od. 10.397, Od. 11.91, 153, 390, 471, 615, Od. 13.188, 192, 299, 312, Od. 16.458, Od. 19.392, 468, 475, Od. 21.218, Od. 22.501, Od. 24.102.
Absol. Il. 7.185, Il. 23.453: Od. 20.94.
To find means of recognizing.
With genit.: ἀλλήλων Od. 23.109.
- Ito learn to know, to perceive, mark, learn, and in past tenses, to know, c. acc., Hom., etc.:—also to discern, distinguish, ὡς εὖ γιγνώσκηις ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα that thou mayst discern between gods and men, Il.: c. gen., γνώτην ἀλλήλων were aware of each other, Od.; γνῶ χωομένοιο was aware of his being angry, Il.:—c. part., ἔγνων μιν οἰωνὸν ἐόντα perceived that he was a bird of omen, Od.; ἔγνων ἡττημένος I felt that I was beaten, Ar.:—but c. inf., ἵνα γνῶι τρέφειν that he may learn how to keep, Soph.
- IIto observe, to form a judgment on a matter, to judge or think so and so, Hdt., Attic: in dialogue, ἔγνων I understand, Soph.:—Pass. to be pronounced, of a sentence or judgment, Thuc., etc.:— also, to judge, determine, decree that . ., c. acc. et inf., Hdt., etc.
-
…ἂν περὶ τῶν τὰ τοιαῦτα ἐπιτηδευόντων τὰς ζημίας μικρὰς ἡγοῖσθε. καὶ ταῦτα οὐκ ἂν εἴη μόνον παρʼ ὑμῖν οὕτως ἐγνωσμένα, ἀλλʼ ἐν ἁπάσῃ τῇ Ἑλλάδι · περὶ τούτου γὰρ μόνου τοῦ ἀδικήματος καὶ ἐν δημοκρατίᾳ καὶ ὀλιγαρχίᾳ ἡ αὐτὴ…
Lysias, Speeches
-
…χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν κατελαμβάνομεν τὸν μὲν Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτʼ…
Plato, Phaedo
-
…ὅτι τῷ ὄντι ἀληθινὸς ἄρχων οὐ πέφυκε τὸ αὑτῷ συμφέρον σκοπεῖσθαι ἀλλὰ τὸ τῷ ἀρχομένῳ · ὥστε πᾶς ἂν ὁ γιγνώσκων τὸ ὠφελεῖσθαι μᾶλλον ἕλοιτο ὑπʼ ἄλλου ἢ ἄλλον ὠφελῶν πράγματα ἔχειν. τοῦτο μὲν οὖν ἔγωγε οὐδαμῇ συγχωρῶ Θρασυμάχῳ ,…
Plato, Republic
-
…περὶ σωτηρίας, εἰ μὴ ποιήσεθʼ ἃ Θηραμένης κελεύει. τῶν δʼ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὅσοι ἄνδρες ἀγαθοὶ ἦσαν, γνόντες τὴν παρασκευὴν καὶ τὴν ἀνάγκην, οἱ μὲν αὐτοῦ μένοντες ἡσυχίαν ἦγον, οἱ δὲ ᾤχοντο ἀπιόντες, τοῦτο γοῦν…
Lysias, Speeches
-
…γὰρ δὴ ἔγωγε τῶν νέων τοὺς μὲν διαφθείρω τοὺς δὲ διέφθαρκα, χρῆν δήπου, εἴτε τινὲς αὐτῶν πρεσβύτεροι γενόμενοι ἔγνωσαν ὅτι νέοις οὖσιν αὐτοῖς ἐγὼ κακὸν πώποτέ τι συνεβούλευσα, νυνὶ αὐτοὺς ἀναβαίνοντας ἐμοῦ κατηγορεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι · εἰ δὲ…
Plato, Apology
-
…τούτοις ὑπηρετεῖν, ὑπὸ νόμου μὲν βασιλευομένους, ὑπὸ λόγου δὲ διδασκομένους. καὶ γάρ τοι καὶ φύντες καλῶς καὶ γνόντες ὅμοια, πολλὰ μὲν καλὰ καὶ θαυμαστὰ οἱ πρόγονοι τῶν ἐνθάδε κειμένων εἰργάσαντο, ἀείμνηστα δὲ καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ…
Lysias, Speeches
-
…ἕτερον. οὐ γὰρ οὖν. ἀλλὰ σὲ ἄλλος ; πάνυ γε. τίς οὗτος ; οὐδʼ αὐτὸς πάνυ τι γιγνώσκω, ὦ Εὐθύφρων, τὸν ἄνδρα, νέος γάρ τίς μοι φαίνεται καὶ ἀγνώς · ὀνομάζουσι μέντοι αὐτόν, ὡς…
Plato, Euthyphro
-
…αὐτῷ ἐγὼ ἀποκτενεῖν, καὶ ὡς τοῦτό ἐστιν ἡ πρόνοια. ἐγὼ δʼ ἡγοῦμαι, ὦ βουλή, ῥᾴδιον εἶναι γνῶναι ὅτι ψεύδεται, οὐ μόνον ὑμῖν τοῖς εἰωθόσι σκοπεῖσθαι περὶ τῶν τοιούτων, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασι. τῷ…
Lysias, Speeches
-
…οὐχ ᾗ ἂν τῶν ἡμετέρων καὶ ὁτιοῦν βέλτιον ποιοῖμεν, ἀλλʼ ᾗ ἡμᾶς αὐτούς ; ἀληθῆ λέγεις. ἦ οὖν ἔγνωμεν ἄν ποτε τίς τέχνη ὑπόδημα βέλτιον ποιεῖ, μὴ εἰδότες ὑπόδημα ; ἀδύνατον. οὐδέ γε τίς τέχνη δακτυλίους βελτίους…
Plato, Alcibiades 1
-
…ἐὰν μὴ ἄρχῃ. πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες ; ἔφη ὁ Γλαύκων · τοὺς μὲν γὰρ δύο μισθοὺς γιγνώσκω, τὴν δὲ ζημίαν ἥντινα λέγεις καὶ ὡς ἐν μισθοῦ μέρει εἴρηκας, οὐ συνῆκα. τὸν τῶν βελτίστων ἄρα…
Plato, Republic