γλύκιος
γλύκιος, sugary, sickly
γλῠκ-ιος, α, ον,
- sugary, sickly, Arist. EE 1238a28; v.l. for Λύκιον in S. Ph. 1461.
1 dulce
οἶνος
• subst. τὸ γ. vino dulce, Stud.Pal.22.56.19 (II/III d.C.),
γ. ῥοιτικόν
2 subst. τὸ γλύκιον dulzor
γλύκιος, = γλυκύς, ist Soph. Phil. 1461 in Λύκιος richtig geändert ; vgl. jedoch Arist. Eth. Eud. 7.2.40 ὥσπερ ἐπὶ τοῦ πόματος καλοῦσι γλύκιον ; – γλυκιότερος steht Ep.adesp. 727 (APP 153), von γλυκίων abgeleitet.