γλυκερός
- = γλυκύς, Od. 14.194, 17.41, Pi. P. 4.32, E. Med. 1099 (anap.), Arist. PA 677a23; opp. ὠφέλιμος, Crates Theb. 10.5: Comp. -ώτερος Od. 9.28, Them. Or. 21.262c.
dulce
συκέαι τε γλυκεραί
μέλι
ὕδωρ
βρώματα
• fig.
φάος
ὕπνος
νόστος
μολπή
μέλος
αὐδή
οὔ τι ... ἧς γαίης δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι
θάλος
dicho de Perséfoneτέκνων ... βλάστημα
βίοτος
αἰών
ἆται
Σιδώνιος
ὠφέλιμον δὲ φίλοις, μὴ γλυκερόν
-ή, -όν
[cf. γλυκύς.]
- 1
Sweet or pleasant to the taste: σίτου Il. 11.89: συκέαι Od. 7.116 = Od. 11.590 (the tree for the fruit). Cf. Od. 4.88, Od. 14.194, Od. 20.69, Od. 24.68.
Of water, sweet, fit for drinking Od. 12.306.
- 2
Generally, sweet, pleasant, giving delight or joy: ὕπνος Il. 10.4, μολπῆς Il. 13.637. Cf. Il. 24.3, 636: Od. 4.295, Od. 5.472, Od. 16.23 = Od. 17.41, Od. 19.511, Od. 22.323, Od. 23.145, 255.
In comp.: ἧς γαίης γλυκερώτερον ἄλλο Od. 9.28.
- 1
- 1sweet met. “νόστου γλυκεροῦ” P. 4.32 ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς P. 9.12 ἐν ξυνῷ κεν εἴη συμπόταισίν τε γλυκερὸν κέντρον i. e. his skolion fr. 124. 3. μελισσοτεύκτων κηρίων ἐμὰ γλυκερώτερος ὀμφά (Boeckh: -ώτερα, -ότερος codd.) fr. 152.