γοργῶπις
γοργ·ῶπις, ιδος [ῐδ] adj. f. c. γοργωπός, Soph. Aj. 450 ; fr. 724.
γοργῶπις, ιδος, ἡ, = γοργωπός, Athene, Soph. Aj. 452 u. Sp.
Ταρτάρου Κόρη, γοργῶπι, δεινή, πυριδρακοντόζωνε παῖ
Core del Tártaro, que tienes mirada de Gorgona, terrible, niña ceñida con serpientes de fuego