δάσκιος
δάσκιος, thick-shaded, bushy
δάσκῐος, ον, (δα-, σκιά)
- thick-shaded, bushy, ὕλη Od. 5.470, B. 10.93, etc.; ὄρη E. Ba. 218; γενειάς A. Pers. 316, S. Tr. 13.
de espesas sombras, umbrío, tupido, espeso
ὕλη
ὄρη
γενειάς
ἕλος
Ἴδη
ἄλσος
οὔρεα
• fig. sombrío, oscuro
πραπίδων δάσκιοι ... πόροι
κατὰ δάσκιον ὄψιν
bajo el aspecto sombrío (a causa de la barba)
•DMic. da-zo (?).
•De δα-σκιος, c. el prefijo aumentativo δα- (alteración de eol. ζα- < δια-), que aparece en δαφοινός y quizá en
δά·σκιος, ος, ον :
1 aux ombrages épais (forêt), Il. 15, 273 ; Od. 5, 470 ; Hh. Cer. 387 ; en parl. de montagnes, Eur. Bacch. 218 ||
2 p. anal. couvert de barbe, Eschl. Pers. 316 ; Soph. Tr. 13.
Étym. δα-, σκιά.
δάσκιος, sehr schattig, schattenreich, von σκιά und δα– = ζα– = διά, vgl. δαφοινός. Bei Homer zweimal : δάσκιος ὕλη Versende Il. 15.273, δάσκιον ὕλην Versende Od. 5.470. – Folgende : ὄρη Eur. Bacch. 218 ; Ar. Th. 998 ; übertr., dicht, γενειάς Aesch. Pers. 316 ; Soph. Tr. 13.
δάσκιος
-ον
[δα- + σκιή.]
Thickly shaded, with thick shades: ὕλη Il. 15.273: ὕλην Od. 5.470.
δάσκιος
- 1shady δασκίοις Φλειοῦντος ὑπʼ ὠγυγίοις ὄρεσιν N. 6.43 ἐν δασκίοισιν πατήρ fr. 177e. ]δασκιον[ P. Oxy. 2445. fr. 12.
δάσκιος (σκιά): thick-shaded, Il. 15.273 and Od. 5.470.
δάσκιος
δα-, σκιά
- thick-shaded, bushy, Od., Eur.; of a beard, Aesch., Soph.