δαμνάω
δαμνάω, to overpower, tame, conquer, subdue
- = δαμάζω, Hom. only in 3 sg. pres. δαμνᾷ Od. 11.221: impf. ἐδάμνα Il. 21.52, Sapph. Supp. 1.12; δάμνα Il. 16.103, al.; Ion. δάμνασκε h.Ven. 251: 2 sg. pres. δαμνᾷς Thgn. 1388 (s.v.l.); imper. δάμνα Sapph. 1.3. (These forms may belong orig.to δάμνᾱμι, Aeol. for sq.; Hsch. also gives pres. δάμνει and fut. δαμνήσει.)
someter, dominar, doblegar
χαλεπὸς δὲ ἕ δεσμὸς ἐδάμνα
βέλος δ' ἔτι θυμὸν ἐδάμνα
ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ
mas esto lo consume el ímpetu poderoso del abrasador fuegoμε ... νοῦσος ἐδάμνα
δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοί
le doblegaban la voluntad de Zeus y los arrogantes troyanosθεοῦ δέ μιν ἰὸς ἐδάμνα
πάντας ... ἐμὸν δάμνασκε νόημα (habla Afrodita)
• en v. med. mismo sent.
σὺ δὲ μηκέτι δάμναο θυμόν