δατήριος
δατήριος, dividing, distributing
δᾰτ-ήριος, α, ον,
- dividing, distributing, χρημάτων A. Th. 711.
que parte, que divide
ὄψεις, πατρῴων χρημάτων δατήριοι
visiones (aparecidas en sueños) que dividen la herencia de mi padre dice Eteocles
δατήριος, ος, ον [ᾰ] qui partage, qui distribue, gén. Eschl. Sept. 711.
Étym. δατέομαι.
δατήριος, zerteilend, χρημάτων Aesch. Spt. 711.
δατήριος
δατέομαι
- dividing, distributing, Aesch.