δασύπυγος
δᾰσῠ-πῡγος, ον, = foreg., Sch. Theoc. 5.112.
de culo peludo
μισῶ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐνήλικας καὶ δασυπύγους
δασύπυγος, mit rauchem Hintern, Schol. Theocr. 5.112.
de culo peludo
μισῶ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐνήλικας καὶ δασυπύγους